1. خانه
  2. /
  3. کتاب روزی روزگاری زنی بود که خواست نوزاد همسایه‌اش را بکشد

کتاب روزی روزگاری زنی بود که خواست نوزاد همسایه‌اش را بکشد

3.9 از 1 رأی

کتاب روزی روزگاری زنی بود که خواست نوزاد همسایه‌اش را بکشد

Once upon a time, there was a woman who wanted to kill her neighbor's baby.
٪10
730000
657000
معرفی کتاب روزی روزگاری زنی بود که خواست نوزاد همسایه‌اش را بکشد
زنی از فرزند خردسال همسایه‌اش نفرت دارد و می‌کوشد به او آسیب برساند. خانواده‌ای برای نجات خود از خطری نامعلوم به منطقه‌ای دورافتاده پناه می‌برد. مردگان به جهان زندگان بازمی‌گردند و اتفاق‌هایی رخ می‌دهند که هیچ توضیح عقلانی روشنی ندارند. لودمیلا پتروشفسکایا در مجموعه‌داستان «روزی روزگاری زنی بود که خواست نوزاد همسایه‌اش را بکشد» از چنین موقعیت‌هایی برای ساختن جهانی استفاده می‌کند که در آن مرز میان زندگی روزمره و کابوس پیوسته جابه‌جا می‌شود. این مجموعه که در سال ۲۰۰۹ با انتخاب و ترجمهٔ کیث گسن و آنا سامرز به انگلیسی منتشر شد، داستان‌هایی از دوره‌های مختلف نویسندگی پتروشفسکایا را گرد آورده است. نسخهٔ روسی هم‌نام آن نیز در سال ۲۰۱۱ با تفاوت‌هایی در انتخاب داستان‌ها انتشار یافت. این آثار در قلمرو داستان کوتاه، ادبیات وهم‌آلود و قصه‌های عامیانهٔ معاصر قرار می‌گیرند، اما هراس اصلی آن‌ها اغلب از واقعیت‌های آشنای زندگی انسانی سرچشمه می‌گیرد. پتروشفسکایا در بسیاری از داستان‌هایش به سراغ کسانی می‌رود که زندگی‌شان در تنگنای فقر، کمبود مسکن، تنهایی و روابط خانوادگی آسیب‌دیده می‌گذرد. آپارتمان‌های اشتراکی، خانه‌های کوچک، خانواده‌های گرفتار و زنانی که برای محافظت از فرزندانشان تلاش می‌کنند، بخشی از جهان داستانی او را می‌سازند. در داستان «انتقام»، که عنوان مجموعه از موقعیت آن گرفته شده، حسادت میان دو زن ساکن یک آپارتمان اشتراکی به دشمنی خطرناکی تبدیل می‌شود. نویسنده با چند جزئیات ساده، فضای خانه را چنان تهدیدآمیز می‌سازد که اشیای معمولی نیز معنایی هولناک پیدا می‌کنند. آنچه این موقعیت را تأثیرگذار می‌کند، بیگانگی خشونت با زندگی روزمره نیست؛ خشونت از دل همان روابطی شکل می‌گیرد که ظاهرا باید بر همزیستی و اعتماد استوار باشند. یکی از ویژگی‌های مهم مجموعه، استفاده از شیوهٔ روایت قصه‌های شفاهی است. داستان‌ها اغلب با لحنی ساده و بی‌مقدمه آغاز می‌شوند، شخصیت‌ها در چند جمله معرفی می‌شوند و حوادث غیرعادی چنان روایت می‌شوند که گویی اموری طبیعی‌اند. پتروشفسکایا کمتر برای توضیح انگیزه‌های روانی شخصیت‌ها توقف می‌کند و گاهی حتی اطلاعات ضروری دربارهٔ زمان و مکان را مبهم باقی می‌گذارد. در داستان «رابینسون‌های جدید»، خانواده‌ای به امید گریز از شرایطی تهدیدکننده به روستا پناه می‌برد، اما ماهیت دقیق خطری که آن‌ها را به فرار واداشته از ابتدا روشن نمی‌شود. همین حذف اطلاعات، اضطرابی ایجاد می‌کند که از توصیف مستقیم فاجعه نیرومندتر است. خواننده می‌فهمد که چیزی در جهان داستان از اساس مختل شده، بی‌آنکه بتواند منشأ آن را به‌طور کامل شناسایی کند. در گزیدهٔ انگلیسی کتاب، داستان‌ها در چهار گروه «ترانه‌های اسلاوهای شرقی»، «تمثیل‌ها»، «مرثیه‌ها» و «قصه‌های پریان» تنظیم شده‌اند. این تقسیم‌بندی گسترهٔ روایت‌های پتروشفسکایا را نشان می‌دهد: از حکایت‌های کوتاه دربارهٔ ارواح و موجودات ناشناخته تا داستان‌هایی دربارهٔ مرگ، سوگواری، عشق و امکان رستگاری. نویسنده در این آثار از سنت قصه‌های عامیانهٔ روسی بهره می‌گیرد، اما جهان افسانه را به زندگی اجتماعی دوران شوروی و پس از فروپاشی آن پیوند می‌زند. جادو و امر فراطبیعی در این داستان‌ها همیشه وسیلهٔ رهایی نیستند؛ گاهی هراس‌های واقعی را آشکارتر می‌کنند و گاهی امکانی برای تصور چیزی فراهم می‌آورند که زندگی عادی از شخصیت‌ها دریغ کرده است. جایگاه این مجموعه در کارنامهٔ پتروشفسکایا نیز اهمیت دارد. او پیش از آنکه داستان‌های وهم‌آلودش در سطح بین‌المللی شناخته شوند، به‌عنوان نمایشنامه‌نویس و نویسندهٔ داستان‌های واقع‌گرایانه دربارهٔ زندگی دشوار مردم شوروی شهرت یافته بود. انتشار آثارش سال‌ها با محدودیت روبه‌رو بود، زیرا تصویر بی‌پردهٔ او از فقر، خشونت و روابط خانوادگی با روایت رسمی و خوش‌بینانهٔ جامعهٔ شوروی سازگار نبود. در داستان‌های این مجموعه، همان توجه به رنج‌های معمول زندگی باقی مانده، اما با عناصر افسانه‌ای و کابوس‌گونه ترکیب شده است. مجموعهٔ انگلیسی در سال ۲۰۱۰ جایزهٔ جهانی فانتزی را به دست آورد و به شناخته‌شدن گسترده‌تر نویسنده کمک کرد. قدرت اصلی پتروشفسکایا در فشردگی روایت و توانایی او برای ایجاد ترس بدون توصیف‌های طولانی است. نثر ساده و گاه عامیانه‌اش با موضوعاتی چون مرگ، نفرت و بی‌پناهی تضادی موثر می‌سازد. بااین‌حال، همین ایجاز ممکن است برای برخی خوانندگان محدودکننده باشد. شخصیت‌ها همیشه از پیچیدگی روان‌شناختی گسترده‌ای برخوردار نیستند و برخی داستان‌ها بیشتر بر تأثیر یک موقعیت یا تصویر استوارند تا پرورش تدریجی تعارض. همچنین نزدیکی مداوم به رنج و خشونت می‌تواند تجربهٔ خواندن چند داستان پیاپی را سنگین کند. با وجود این، جهان پتروشفسکایا یکسره
درباره لودمیلا پتروشفسکایا
درباره لودمیلا پتروشفسکایا
لیودمیلا استفانوونا پتروشفسکایا(Ludmilla Petrushevskaya) (به روسی: Людмила Стефановна Петрушевская؛ زادهٔ ۲۶ مه ۱۹۳۸) نویسنده، رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس روسی است. او کار خود را با نوشتن داستان‌های کوتاه و نمایشنامه‌هایی که اغلب توسط دولت شوروی سانسور می‌شد، آغاز کرد و به دنبال پرسترویکا، تعدادی از آثار نثر معتبر منتشر کرد.
دسته بندی های کتاب روزی روزگاری زنی بود که خواست نوزاد همسایه‌اش را بکشد
اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب روزی روزگاری زنی بود که خواست نوزاد همسایه‌اش را بکشد" ثبت می‌کند