کتاب معجزه نجات

بوی حلوا در فضای خانه پیچیده بود و هر ادمی را تحریک می‌کرد تا قدری از ان را در دهان مزه کند. خانه را سراسر سیاهی پوشانده بود. نگاه به هر سو می‌کشاندی، فقط سیاهی بود و سیاهی! صدای شیون و زاری از گوشه و کنار، سمفونی دل‌خراشی را به اجرا گذاشته بود. سمفونی‌ای که تمام دردهای عالم را به دل سرازیر می‌کرد و تمام خاطرات دردناک زندگی را یاداور می‌شد. این صداهای عذاب‌اور مانند مته مغز را سوراخ می‌کرد و خدا نخواهد که کسی گرفتار مرگ تنها دارایی‌اش شود. مادر، واژه‌ای توصیف نشدنی است و زبان از توصیف ان قاصر! مادر، حریم امن رویاهای یک دختر و تنها پناه و پشتوانه دنیای دخترانه او است، وای به حال روزی که نباشد! و حالا دختری از نبود مادر درد می‌کشید، دیوار پناهگاهش مانند بهمن زمستان سرد و سوزناک، ریزش کرده و نتیجه‌اش چیزی جز زیر اوار ماندن ان دختر نبود، بی‌روح شدن از سرمایی که افتاب داغ و سوزان می‌خواست تا گرما بگیرد و روح به جسم خود بازگردد.