آورنده باش و نه برنده؛ سازنده باش و نه سوزنده؛ بگذار نگاه به دستانت از امید آوردن باشد،نه از هراس بردن.؛ ابر باش که رحمت آوری؛ اما زحمت کسی نباش؛ درخت باش که بار آوری؛ اما باری بر دوش کسی نباش.
با سلام و سپاس از ایران کتابیهای عزیز من این کتاب رو دیروز بطور تصادفی در کتابفروشی دیدم و خریدمش. و کل کتاب رو که البته حجم زیادی هم نداره دیشب تموم کردم. فقط میتونم بگم فوق العاده ست. بخشی از کتاب رو مینویسم برای علاقمندان: سفره بهانه ای برای گرد آمدن است تا نشانی از یکدیگر گرفته شود تا نبودها به دیده آیند و بودها غنیمت دانسته شوند گاهِ طعام، گاهِ با هم بودن است سفره پهن میشود تا همگان گِرد شوند آنچه بر سر سفرهی توست، مهربانی توست لقمه به دست بده تا "طریق" از دست ندهی .....