کتاب هگل

Hegel
کد کتاب : 25033
مترجم :
شابک : 978-6002780102
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 528
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 2005
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 4
زودترین زمان ارسال : 18 اسفند

معرفی کتاب هگل اثر فردریک بیزر

"گئورگ ویلهلم فریدریش هگل" (1831-1770) یکی از بزرگ ترین و تاثیرگذارترین فیلسوفان قرن نوزدهم به حساب می آید. بسیاری از عمده ترین جنبش های فلسفی قرن بیستم - از اگزیستانسیالیسم گرفته تا فلسفه ی تحلیلی - ناشی از واکنش هایی بود که در برابر گفته های "هگل" ایجاد می شد. او همچنین در زمینه ی درک آثار، یکی از سخت ترین فیلسوفان به شمار می رود و عقاید پیچیده اش ، گرچه ارزشمند است ، اما اغلب دچار سو تفاهم می شود.
در این مقدمه عالی و شفاف به نام "هگل"، "فردریک بیزر" همه جنبه های اصلی تفکر وی را پوشش می دهد. او "هگل" را در بستر تاریخی آلمان قرن نوزدهم قرار می دهد در حالی که بینش عمیق و اصالت فلسفه ی وی را به بهترین شکل ممکن روشن می کند.
"هگل" که شاهکاری از پژوهش و تحقیق و اثری کاملا شفاف است ، هم نقطه ی شروع ایده آلی است برای کسانی که برای اولین بار به سراغ "هگل" می آیند و هم خوانشی ضروری برای هر دانشجو یا دانشمند فلسفه ی قرن نوزدهم است. در واقع برای هرکسی که بخواهد "هگل" را بدون شناخت زیاد از دنیای فکری او بخواند ، کار "فردریک بیزر" همان چیزی است که زمینه لازم را برای وی فراهم می کند. بسیاری از دشواری های اصلی که "هگل" و دیگر معاصرانش می خواستند آن را طی کنند ، با دقت واضح و تقریبا تحلیلی پیش بینی شده است؛ اما به نظر نمی رسد که این کتاب تفسیر دقیق و ظریف را فدای سادگی سبک کند.
این کتاب کاملا جامع به نظر می رسد و "فردریک بیزر" در قرار دادن "هگل" در چارچوب منازعات و اختلافات فلسفی و سیاسی زمانه خود بسیار عالی عمل می کند. بخش مهم دیگر این کتاب تأکید بر وضعیت مشخص "هگل" به عنوان متافیزیسین (به معنای ارسطویی آن) و چگونگی توانایی ایجاد یک متافیزیک است که هم در برابر آن ایستادگی می کند و هم در واقع نقد کانتی را کامل می کند.

کتاب هگل

فردریک بیزر
فردریک چارلز بیزر متولد 27 نوامبر 1949 ، فیلسوف آمریکایی است که استاد فلسفه در دانشگاه سیراکیوز است. وی یکی از برجسته ترین محققان انگلیسی زبان ایده آلیسم آلمانی است. علاوه بر نوشته های خود در مورد آرمان گرایی آلمان ، بیزر همچنین در مورد رمانتیک های آلمان و فلسفه انگلیس در قرن نوزدهم نیز نوشته است. وی برای تحقیقات خود در سال 1994 یک بورس تحصیلی گوگنهایم دریافت کرد و در سال 2015 نشان افتخار جمهوری فدرال آلمان را دریافت کرد.
نکوداشت های کتاب هگل
Beiser manages to suggest much of the sweep and challenge of Hegel's thought, in direct and straightforward prose, yet without shirking the procedural difficulties of Hegel's arguments and positions.
بیزر موفق شد بسیاری از گستردگی ها و چالش های اندیشه ی هگل را در نثری مستقیم و سرراست پیشنهاد دهد ، بدون آنکه از مشکلات رویه ای استدلال ها و مواضع هگل شانه خالی کند.
Martin Donougho, Notre Dame Philosophical Reviews

An impressive achievement - I have no doubt students will find it very useful, and that it will be widely adopted as a teaching text: it is written in a clear and accessible manner; it covers the right topics to the right level; it engages with a wide range of Hegel's works; it is critical, while also being sympathetic; and it deals authoritatively with various matters of scholarship.
یک دستاورد چشمگیر - بدون شک دانش آموزان آن را بسیار مفید می دانند و اینکه به طور گسترده به عنوان یک متن آموزشی پذیرفته می شود: به روشنی و در دسترس نوشته شده است. موضوعات مناسب را در سطح مناسب پوشش می دهد. با طیف گسترده ای از آثار هگل درگیر می شود. بسیار مهم است ، در عین حال همدلانه است و مقتدرانه به امور مختلف پژوهشی می پردازد.
Robert Stern, University of Sheffield

It will be a valuable resource for students encountering Hegel for the first time. It also makes a significant and important contribution to the interpretation and discussion of Hegel's philosophy.
این یک منبع ارزشمند برای دانشجویانی است که برای اولین بار با هگل روبرو می شوند. همچنین سهم قابل توجه و مهمی در تفسیر و بحث در مورد فلسفه هگل دارد.
Sean Sayers, University of Kent

قسمت هایی از کتاب هگل (لذت متن)
یاکوبی استدلال می کرد که اصل بنیادی فلسفه اسپینوزا چیزی مگر اصل جهت کافی ( ۱۶۲) نیست. او معتقد بود که باید اسپینوزا را تحسین کرد، چرا که وی، به خلاف لایب نیتس و ولف، شجاعت آن را داشت که استلزامات این اصل را تا نتیجه نهایی اش، یعنی طبیعت باوری کاملا علمی، دنبال کند. معنای این اصل آن است که هر رویدادی که در عالم واقع می شود باید جهتی کافی داشته باشد، به قسمی که با مفروض گرفتن آن جهت، رویداد مذکور چاره ای جز محقق شدن نداشته باشد و منطقا شق دیگری برای آن متصور نباشد. یاکوبی حجت آورد که اگر این اصل پذیرای هیچ استثنایی نباشد، آن گاه ( ۱ ) هیچ علت نخستینی برای کائنات، یعنی هیچ خدایی که بالاختیار خلق عالم را اراده کند، در میان نتواند بود، و ( ۲ ) اختیار، یعنی توانایی انجام دادن امور به طریقی متفاوت، محلی از اعراب نخواهد داشت. در نظر یاکوبی، معنای نتیجه نخست آن است که اسپینوزاگرایی به انکار وجود خدا یا الحاد منتهی می شود، و نتیجه دوم مستلزم تقدیرباوری ( ۱۶۳) است. یاکوبی به عوض این که عقل باوری اسپینوزا را با روش هندسی او یکسان بینگارد، آن را با طبیعت باوری وی یکی گرفت و بدین وسیله توانست در آن واحد هم مناسبت ( ۱۶۴) اسپینوزاگرایی و هم خطر آن را احیا کند. اگر روش هندسی اسپینوزا قربانی نقدهای کانت شده بود، برعکس، چنین می نمود که پیشرفت علوم طبیعی بر طبیعت باوری اسپینوزا مهر تایید می زند. نتیجه اصلی حملات یاکوبی مواجه ساختن نهضت روشنگری با دوراهه ای شگرف بود: یا خداناباوری به طریق عقلی و قبول تقدیرباوری، یا جهش نامعقول ایمانی، یعنی همان جهش مرگبار. ( ۱۶۵) هیچ راه میانبری متصور نبود: یعنی هیچ توجیه عقلانی ای برای مهم ترین باورهای دینی و اخلاقی بشر وجود نداشت. یاکوبی در مجموع بر آن بود که جستجوی دین و اخلاقی طبیعی، آب در هاون کوبیدن است. هگل، به مانند بسیاری از متفکران هم نسلش، به موجب چالشی که یاکوبی عصر روشنگری را به آن فراخوانده بود، عمیقا برآشفت. او در مواضع و مواقع گوناگون مجال و نیروی چشمگیری برای مباحثه در خصوص انتقادات یاکوبی از عقل صرف کرد. ( ۳۰ ) هگل در واقع نقدی را که یاکوبی به دست داده بود بسیار مهم تر از نقد کانت می دانست.