کتاب جایی به نام تاماساکو

عنوان داستان‌های «جایی به نام تاماساکو» بیشتر به جمله می‌ماند تا به نام: «گوشواره‌هایی با نگین فیروزه»، «مراقبت از خود در برابر چیزهای آسیب‌رسان»، «چیزی از قلم نیفتاده؟» یا «گربه‌های شهر من هر روز زیادتر می‌شوند». یکی دیگر از آن‌ها حتی نام چند آدم واقعی را در خودش دارد: «همه‌شان هستند، جومپا لاهیری، سام شپارد، رضا قاسمی و بقیه». این مجموعه‌داستان کوتاه نوشته‌ی فلامک جنیدی است و نشر چشمه آن را در سال ۱۳۹۰ منتشر کرده است. جنیدی را بیشتر بینندگان تلویزیون با بازی در مجموعه‌های مهران مدیری، از جمله «ببخشید شما» و «شب‌های برره»، می‌شناسند؛ او فارغ‌التحصیل رشته‌ی نمایشنامه‌نویسی است و «جایی به نام تاماساکو» نخستین کتابش به شمار می‌آید.
این کتاب هفت داستان را کنار هم گذاشته است. بخش بزرگی از این داستان‌ها در آپارتمان‌ها و محیط‌های شهری معاصر ایران می‌گذرد و شخصیت‌های محوری‌شان بیشتر زن‌اند؛ زنانی که در زندگی روزمره‌ی شهری با تنهایی، پایان رابطه‌های عاطفی و یادآوری گذشته سروکار دارند. برای خواننده‌ای که جنیدی را از نقش‌های کمدی‌اش می‌شناسد، این مجموعه آشنایی با وجه دیگری از کار اوست: نویسنده‌ای که داستان‌هایش را از دل همین آدم‌ها و همین فضاها می‌سازد.
در دوازدهمین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی هوشنگ گلشیری، که فقط به نخستین مجموعه‌داستان‌ها و نخستین رمان‌ها اختصاص داشت، «جایی به نام تاماساکو» در فهرست نامزدهای بخش مجموعه‌داستان اول قرار گرفت و شایسته‌ی تقدیر شناخته شد. جنیدی لوح تقدیر را از محمود دولت‌آبادی دریافت کرد. در متن تقدیرنامه‌ی داوران از تنهایی، دلتنگی و استیصال شخصیت‌ها و از تکنیک سیلان ذهن یاد شده است. دومین کتاب او رمان «چرک» است که آن را هم نشر چشمه در سال ۱۳۹۵ منتشر کرد.