کتاب لباس جدید پادشاه

«لباس جدید پادشاه» نوشته‌ی هی جیا چنگچان جلد چهارم از مجموعه‌ی «کلاسیک‌های کودکانه» است. در این چند هزار سال که از زندگی بشر می‌گذرد، قصه‌ها و افسانه‌های زیادی نوشته شده‌است، اما تعداد کمی از آن‌ها باقی مانده و به این روزها رسیده است. مجموعه‌ی کلاسیک‌های کودکانه روایت تعدادی از این قصه‌های ماندگار و جذاب هستند؛ قصه‌هایی که که هر بار می‌خوانیم، دریچه‌‌ای تازه‌ از دنیای زیبایی‌ها به روی‌‌مان باز می‌شود.
«لباس جدید پادشاه» داستان مشهوری از هانس کریستیان آندرسن است. داستان درباره‌ی دو خیاط است که به امپراتور قول یک لباس جدید را می‌دهند. این داستان برای نخستین بار در سال ۱۸۳۷ منتشر شده است. آندرسن این داستان را با الهام از داستانی اسپانیایی در قرن چهاردهم نوشته است. این قصه به بیش از ۱۰۰ زبان ترجمه شده است و بارها از آن فیلم، تئاتر، انیمیشن و موسیقی اقتباس شده است.
پادشاهی علاقه‌ی زیادی به لباس‌های زیبا و گران‌قیمت دارد و بیشتر وقت خود را صرف لباس‌های گوناگون و نمایش آن‌ها می‌کند. روزی دو مرد به شهر می‌آیند و ادعا می‌کنند که پارچه‌ای جادویی می‌بافند که فقط برای افراد دانا و شایسته قابل دیدن است. آن‌ها شروع به کار می‌کنند اما هیچ پارچه‌ای در کار نیست. با این حال، آن‌ها تظاهر به بافتن می‌کنند و نخ‌های نامرئی را به نمایش می‌گذارند. وزیران و درباریان، هر یک به نوبت برای بازدید می‌آیند، اما چون چیزی نمی‌بینند و نمی‌خواهند نادان یا نالایق به نظر برسند، وانمود می‌کنند که لباس زیبایی در حال دوختن است و دو مرد خیاط را تحسین می‌کنند. پادشاه نیز چنین می‌کند و دستور می‌دهد لباسی از آن پارچه برایش بدوزند.
در روز جشن، پادشاه در حالی‌که هیچ لباسی به تن ندارد، با غرور در خیابان راه می‌افتد و مردم نیز از ترس این‌که نادان به نظر بیایند، شروع به تحسین لباس خیالی او می‌کنند. تا این‌که کودکی فریاد می‌زند: «پادشاه که هیچ لباسی نپوشیده!» ناگهان سکوت جمعیت شکسته می‌شود و همه می‌فهمند که فریب خورده‌اند.
این داستان نه‌تنها درباره‌ی غرور و خودشیفتگی حاکمان است، بلکه به ترس مردم از مخالفت با اکثریت و میل به همراهی با جمع (حتی به بهای نادیده گرفتن واقعیت) می‌پردازد. کودک نمادی از بی‌پیرایگی و صداقت است که بدون ترس حقیقت را می‌گوید. «لباس جدید پادشاه» داستانی زیبا و پندآموز است که کودکان را تشویق به درستکاری و صداقت می‌کند.