کتاب و آنکه دیرتر آمد

«و آن‌که دیرتر آمد» داستانی بلند نوشته‌ی الهه بهشتی و روایت گوشه‌ای از کرامات بی‌نهایت حضرت صاحب‌الزمان علیه‌السلام ولی عصر و برگرفته از کتاب نجم‌الثاقب است.
این داستان بر مبنای یکی از رویدادهایی است که در کتاب نجم‌الثاقب ثبت شده است. نجم‌الثاقب کتابی به زبان فارسی در احوال امام غایب علیه‌السلام، امام دوازدهم شیعیان است که به قلم میرزا حسین نوری در دوازده باب تنظیم شده و به احوال شخصی و اثبات امام عصر، حکایت ملاقات کنندگان و وظایف مومنان در برابر آن حضرت در عصر غیبت می‌پردازد. داستان «و آن‌که دیرتر آمد» ملاقات یکی از شیعیان پاک‌سرشت با امام زمان عج و عنایت ویژه حضرت به دوستارانش را روایت می‌کند. داستان این‌گونه آغاز می‌شود: «نام من میرزا حسین است و شغلم کتابت. چهارده ماه پیش به بیماری سختی دچار شدم که تمام طبیبان از درمانم عاجز ماندند. دست به دامان ائمه (ع) شدم که اگر از این بیماری نجات پیدا کنم، در چهارده ماه و هر ماه یک حکایت در وصف حال ائمه (ع) بنویسم. سیزده حکایت را نوشتم، اما چهاردهمین حکایت را، که در خور شأن ائمه باشد نیافتم.» به این ترتیب داستان با یک تعلیق آغاز می‌شود و خواننده در انتطار است تا ببیند که آیا راوی حکایت چهاردهم را پیدا می‌کند و یا خیر. مخاطب با روای همراه می‌شود و از شنیدن داستانی شگفت‌انگیز در پایان لذت می‌برد. میرزا حسین، کاتب، پس از بهبودی از بیماری سخت، نذر می‌کند که چهارده حکایت در وصف ائمه (ع) بنویسد. سیزده حکایت را به پایان می‌برد، اما برای حکایت چهاردهم، حکایتی در خور شأن ائمه نمی‌یابد و بیم آن دارد که نذرش ناقص بماند. درست یک روز پیش از پایان مهلت، با شنیدن حکایتی غریب درباره‌ی مردی به نام «محمود فارسی» در یک مجلس، سر از پا نمی‌شناسد و مصمم می‌شود که حقیقت ماجرا را بیابد. اصرار او بر شنیدن داستان از زبان خود محمود فارسی، حتی با وجود رنجوری پیرمرد راهنما (مسلم) همراه می‌شود؛ تلاشی ناامیدانه که نشان می‌دهد گاهی برای رسیدن به مقصد نهایی، باید بر سختی‌های مسیر، حتی رنجوری همراه، غلبه کرد: «عاقبت رضایت داد و به را افتادیم. راست می‌گوید پیرمردی است زنده دل، اما پاهایش رنجور است. هم آهسته می‌آمد هم قدم به قدم می‌ایستاد و با رهگذران خوش و بش می‌کرد. عاقبت طاقت نیاوردم و پرسیدم: «راه زیادی مانده؟»» این انتظار و تلاش میرزا حسین برای یافتن حکایت چهاردهم، خود تمثیلی است از انتظار شیعه برای ظهور؛ تلاشی که ریشه در تقوای الهی و صفای دل دارد.
«و آن‌که دیرتر آمد» داستانی جذاب و دلنشین در باره‌ی انتظار و کرامات بی‌‌کران حضرت صاحب‌الزمان (ع) است که خواننده از آن لذت می‌برد.