اگر شما نیز از آن دسته خوانندگانی هستید که گاه با خود میاندیشید چرا با وجود ساعتها آموزش دینی در مدارس و دانشگاهها، نه تنها نسل جوان به دین نزدیک نشده، بلکه گاه از آن فاصله هم گرفته است، کتاب «رهایی بخشی یا سلطه» نوشته بیژن عبدالکریمی، پاسخی است درخور تأمل. این کتاب را میتوان یکی از جسورانهترین و عمیقترین آثار فلسفی در سالهای اخیر دانست که با زبانی روشن اما ریشهدار، به آسیبشناسی تعلیم و تربیت دینی در ایران میپردازد. نویسنده در این اثر نشان میدهد که بحران دینداری در جامعه ما ریشه در سطحیترین لایههای نظام آموزشی ندارد. او با تکیه بر فلسفه اگزیستانس هایدگر، کیرکگور و دیگر متفکران بزرگ، این پرسش بنیادین را مطرح میکند: مگر نه اینکه پس از انقلاب اسلامی، آرزوی بازگشت به خویشتن دینی و فرهنگی را داشتیم؟ چرا امروز با فاصلهگیری روزافزون جامعه، بهویژه نسل جوان، از سنتها و ارزشهای دینی مواجهیم؟ عبدالکریمی پاسخ خود را در سه سطح ارائه میدهد: نخست، فقدان درک وجودشناختی از غرب؛ دوم، فقدان بینش تاریخی(نحوۀ نگرش) در سنت فکری ما؛ و سوم، نگاه ایدئولوژیک به دین که آن را «گوساله سامری زمان ما» مینامد.
کتاب خیلی خوبیه توصیه میکنم هر ایرانی این کتاب رو بخونه