2
ناشر این کتاب را منتشر کرده‌اند
معرفی کتاب بحر الانساب
«بحرالانساب؛ شرح حال شیخ جام» از جمله آثار خاندانی شیخ جام (ژنده پیل) است که محمد حکیم جامی نامقی آن را در سال ۱۰۳۴ ق. درباره‌ی شیخ جام، اولاد احفاد وی تا قرن یازدهم نگاشته است. رضا غوریانی مصحح کتاب، در مقدمه‌ی خود، نویسنده و اثر او را معرفی کرده و تعلیقات و حواشی سودمندی بر آن افزوده است.
بازماندگان شیخ جام که در این کتاب نام و نسب‌شان ذکر شده در قلمرو جغرافیایی گسترده‌ای می‌زیسته‌اند که امروزه شامل بخش‌هایی از خراسان، افغانستان پاکستان، ترکمنستان و ازبکستان می‌شود. این کتاب علاوه بر معرفی بازماندگان خاندان شیخ جام، سندی ارزشمند در حوزه‌ی مطالعات تاریخی، جغرافیای تاریخی، جامعه‌شناسی و تصوف است. این اثر گستردگی خاندان شیخ جام و تأثیر و نفوذ آن‌ها را در طول چند قرن نشان می‌دهد. شیخ احمد ۸ همسر اختیار کرد که نتیجه‌ی آن ۳۹ پسر و ۳ دختر بود، اما پس از مرگش تنها ۱۴ پسر از او برجای مانده بود. از جمله‌ی فرزندان او ظهیرالدین عیسی، مولف کتاب‌های رموز الحقائق و سرّالبدایع و نیز شهاب‌الدین اسماعیل، مولف رساله‌ی «در اثبات بزرگی شیخ احمد جام» را می‌توان نام برد. خاندان احمد جام دارای شهرت و اعتبار و غالبا اهل علم و ادب بوده‌اند که با عنوان خواجه و شیخ‌الاسلام از آنان یاد می‌شده است و به نسبت جامی یا جامی احمدی شهرت داشته‌اند. چند تن از نوادگان او در دوره‌های بعد در عالم علم و عرفان و حتی در سیاست به مقاماتی رسیدند. برخی از آنان آثاری از خود برجای گذاشته‌اند.
«احمد ابن ابوالحسن جامی نامقی ترشیزی» معروف به شیخ احمد جام ملقب به «ابونصر احمد ژنده‌پیل» یا به‌طور خلاصه «ژنده‌پیل» از عارفان، صوفیان و شاعران قرن ششم و دوره سلجوقی بود. زادگاه او روستای نامق از توابع شهرستان کوهسرخ بوده و مدفن وی در تربت جام است. اگر چه عمر او تا ۲۲سالگی به بطالت و می‌خوارگی گذشت ولی در همین دوران بود که توبه کرد و دوازده سال در کوه‌های نامق کنج عزلت گزید. پس از آن به خطه‌ی جام رفت و در کوه بزد ریاضت کشید و مسجد نور را که هنوز هم بنای آن همان‌جاست بنا نهاد. او سرانجام در 40 سالگی برای ارشاد مردم به میان آنان آمد. در معدآباد جام خانقاهی برپاکرد و به تألیف کتاب و تربیت مریدان پرداخت. در مدت کوتاهی آوازه‌ی او بلند شد و مورد توجه امرا و حاکمین قرار گرفت. سلطان سنجر که اوصاف او را شنیده بود، برای دیدن او به قریه‌ی معدآباد آمد و از مریدان او شد.
این اثر تصحیح شده دارای سه بخش مقدمه، سه مقصد و خاتمه به زبان ساده و روان است که با حمد و ستایش پروردگار و مدح پیامبر اکرم شروع می‌شود و بعد به وصف و معرفی شیخ احمد و... می‌پردازد.
«بحرالانساب» برای علاقمندان و پژوهشگران سندی ارزشمند در حوزه‌ی مطالعات تاریخی، جغرافیای تاریخی، جامعه‌شناسی و تصوف است.
بازماندگان شیخ جام که در این کتاب نام و نسب‌شان ذکر شده در قلمرو جغرافیایی گسترده‌ای می‌زیسته‌اند که امروزه شامل بخش‌هایی از خراسان، افغانستان پاکستان، ترکمنستان و ازبکستان می‌شود. این کتاب علاوه بر معرفی بازماندگان خاندان شیخ جام، سندی ارزشمند در حوزه‌ی مطالعات تاریخی، جغرافیای تاریخی، جامعه‌شناسی و تصوف است. این اثر گستردگی خاندان شیخ جام و تأثیر و نفوذ آن‌ها را در طول چند قرن نشان می‌دهد. شیخ احمد ۸ همسر اختیار کرد که نتیجه‌ی آن ۳۹ پسر و ۳ دختر بود، اما پس از مرگش تنها ۱۴ پسر از او برجای مانده بود. از جمله‌ی فرزندان او ظهیرالدین عیسی، مولف کتاب‌های رموز الحقائق و سرّالبدایع و نیز شهاب‌الدین اسماعیل، مولف رساله‌ی «در اثبات بزرگی شیخ احمد جام» را می‌توان نام برد. خاندان احمد جام دارای شهرت و اعتبار و غالبا اهل علم و ادب بوده‌اند که با عنوان خواجه و شیخ‌الاسلام از آنان یاد می‌شده است و به نسبت جامی یا جامی احمدی شهرت داشته‌اند. چند تن از نوادگان او در دوره‌های بعد در عالم علم و عرفان و حتی در سیاست به مقاماتی رسیدند. برخی از آنان آثاری از خود برجای گذاشته‌اند.
«احمد ابن ابوالحسن جامی نامقی ترشیزی» معروف به شیخ احمد جام ملقب به «ابونصر احمد ژنده‌پیل» یا به‌طور خلاصه «ژنده‌پیل» از عارفان، صوفیان و شاعران قرن ششم و دوره سلجوقی بود. زادگاه او روستای نامق از توابع شهرستان کوهسرخ بوده و مدفن وی در تربت جام است. اگر چه عمر او تا ۲۲سالگی به بطالت و می‌خوارگی گذشت ولی در همین دوران بود که توبه کرد و دوازده سال در کوه‌های نامق کنج عزلت گزید. پس از آن به خطه‌ی جام رفت و در کوه بزد ریاضت کشید و مسجد نور را که هنوز هم بنای آن همان‌جاست بنا نهاد. او سرانجام در 40 سالگی برای ارشاد مردم به میان آنان آمد. در معدآباد جام خانقاهی برپاکرد و به تألیف کتاب و تربیت مریدان پرداخت. در مدت کوتاهی آوازه‌ی او بلند شد و مورد توجه امرا و حاکمین قرار گرفت. سلطان سنجر که اوصاف او را شنیده بود، برای دیدن او به قریه‌ی معدآباد آمد و از مریدان او شد.
این اثر تصحیح شده دارای سه بخش مقدمه، سه مقصد و خاتمه به زبان ساده و روان است که با حمد و ستایش پروردگار و مدح پیامبر اکرم شروع می‌شود و بعد به وصف و معرفی شیخ احمد و... می‌پردازد.
«بحرالانساب» برای علاقمندان و پژوهشگران سندی ارزشمند در حوزه‌ی مطالعات تاریخی، جغرافیای تاریخی، جامعه‌شناسی و تصوف است.
درباره محمدحکیم جامی نامقی
شیخ الاسلام «احمد ابن ابوالحسن جامی نامقی ترشیزی» معروف به شیخ احمد جام (زاده ۴۴۰ - درگذشته ۵۳۶ هجری قمری) ملقب به «ابونصر احمد ژنده‌پیل» یا به‌طور خلاصه «ژنده‌پیل» از عارفان، صوفیان و شاعران قرن ششم و دوره سلجوقی بود.
زادگاه وی روستای نامق از توابع شهرستان کوهسرخ بوده و مدفن وی در تربت جام می‌باشد. اگر چه عمر او تا ۲۲سالگی به بطالت و می‌خوارگی گذشت ولی در همین دوران بود که توبه کرد و دوازده سال در کوه‌های نامق کنج عزلت گزید. پس از آن به خطهٔ جام رفت و در کوه بزد ریاضت کشید و مسجد نور را که هنوز هم بنای آن همان‌جاست بنا نهاد. وی به مدت شش سال در آنجا به هدایت و راهنمایی مردم می‌پرداخت. سرانجام پس از هجده سال و در ۴۰سالگی برای ارشاد مردم به میان آنان آمد.
وی در زندگی خود سفرهای بسیاری کرد و به نیشابور، هرات، بوزجان، مرو، باخرز و بسطام مسافرت کرد و با بعضی از مشایخ خراسان نیز آشنایی پیداکرد. در معدآباد جام خانقاهی برپاکرد و به تألیف کتاب و تربیت مریدان پرداخت. در مدت کوتاهی آوازهٔ او بلند شد و مورد توجه امرا و حاکمین قرار گرفت. سلطان سنجر که اوصاف او را شنیده بود، برای دیدن او به قریهٔ معدآباد آمد و از مریدان وی گشت.
طول عمر وی را بیشتر مراجع ۹۵ سال و بعضی ۹۶ سال ذکر کرده‌اند. در سالهای پایان زندگی به سفر حج رفت و در دهم محرم سال ۵۳۶ قمری درگذشت. آرامگاه وی که به مزار شیخ جام معروف است امروزه نیز زیارتگاه مریدان و دوست‌داران وی است.
زادگاه وی روستای نامق از توابع شهرستان کوهسرخ بوده و مدفن وی در تربت جام می‌باشد. اگر چه عمر او تا ۲۲سالگی به بطالت و می‌خوارگی گذشت ولی در همین دوران بود که توبه کرد و دوازده سال در کوه‌های نامق کنج عزلت گزید. پس از آن به خطهٔ جام رفت و در کوه بزد ریاضت کشید و مسجد نور را که هنوز هم بنای آن همان‌جاست بنا نهاد. وی به مدت شش سال در آنجا به هدایت و راهنمایی مردم می‌پرداخت. سرانجام پس از هجده سال و در ۴۰سالگی برای ارشاد مردم به میان آنان آمد.
وی در زندگی خود سفرهای بسیاری کرد و به نیشابور، هرات، بوزجان، مرو، باخرز و بسطام مسافرت کرد و با بعضی از مشایخ خراسان نیز آشنایی پیداکرد. در معدآباد جام خانقاهی برپاکرد و به تألیف کتاب و تربیت مریدان پرداخت. در مدت کوتاهی آوازهٔ او بلند شد و مورد توجه امرا و حاکمین قرار گرفت. سلطان سنجر که اوصاف او را شنیده بود، برای دیدن او به قریهٔ معدآباد آمد و از مریدان وی گشت.
طول عمر وی را بیشتر مراجع ۹۵ سال و بعضی ۹۶ سال ذکر کرده‌اند. در سالهای پایان زندگی به سفر حج رفت و در دهم محرم سال ۵۳۶ قمری درگذشت. آرامگاه وی که به مزار شیخ جام معروف است امروزه نیز زیارتگاه مریدان و دوست‌داران وی است.
دسته بندی های کتاب بحر الانساب
کتاب های مرتبط با بحر الانساب
اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب بحر الانساب" ثبت می‌کند