علاءالدین علی بن عبدالله البهائی غزولی (متوفی ۸۱۵ ه.ق / ۱۴۱۲ م) است.او از مملوکان ترک‌تبار بود که بهاءالدین او را خرید و به همین سبب «بهائی» خوانده می‌شود. در دمشق زندگی و در همان‌جا وفات یافت، اما چند بار به قاهره سفر کرد. غزولی ادب‌دوست و خوش‌ذوق بود و نزد استادانی چون ابن خطیب داریا، ابن مکانیس و ابن دمامینی دانش آموخت و در سرودن شعر نیز کوشید تا شاعری توانا شد.کتاب مطالع البدور او یک مجموعه ادبی (ادب‌نامه) است که به شیوه آثار ادبی کلاسیک عربی نوشته شده و در آن از خانه و اجزای آن، لذات زندگی و وسایل مربوط به آن سخن می‌گوید.