اسماعیل انقره‌وی (İsmail Ankaravî)، متخلص به رسوخی و مشهور به «رسوخی دده»، از مشایخ بزرگ طریقت مولویه و مشهورترین شارح مثنوی معنوی در دوره عثمانی است که به همین دلیل لقب «حضرت شارح» (Hazret-i Şârih) به او داده شده است.در آنکارا (از این رو «انقره‌وی») به دنیا آمد. تاریخ دقیق تولدش مشخص نیست.در علوم دینی و ادبی تبحر داشت و به زبان‌های ترکی عثمانی، عربی و فارسی مسلط بود. ابتدا در طریقت بایرامیه (شاخه‌ای از خلوتیه) بود. سپس به مولویه پیوست و خلیفه بوستان چلبی شد.مدتی به استانبول رفت و شیخ و مرشد «مولوی‌خانه غلطه» (Galata Mevlevîhanesi) شد و تا پایان عمر حدود ۲۲ سال در این سمت ماند.در سال ۱۰۴۱ قمری (۱۶۳۱ میلادی) در استانبول درگذشت و در همان مولوی‌خانه به خاک سپرده شد.او علاوه بر شرح کبیر، آثاری چون «منهاج الفقراء» (به عربی) و «جامع الآیات» (در شرح آیات و احادیث مثنوی) دارد و دیوان شعری به ترکی به او نسبت داده شده است.