احمد بن علی منینی عالمی سوریتباربود که در دوره عثمانی می‌زیست و در دمشق فعالیت علمی و ادبی داشت.در ۶ مارس ۱۶۷۸ میلادی (۱۰۸۹ قمری) در روستای منین در نزدیکی دمشق به دنیا آمد و در ۱۷ فوریه ۱۷۵۹ (۱۱۷۲ قمری) در دمشق درگذشت.در دمشق نزد علمایی چون ابوالمواهب حنبلی و عبدالغنی نابلسی شاگردی کرد و به طریقت‌های نقشبندی، قادری و خلوتی پیوست.در مسجد جامع اموی و مدارس متعدد دمشق تدریس می‌کرد و شاگردان بسیاری تربیت کرد.خطیب مسجد اموی و متولی مدارس سلیمانیه، سمیساطیه و عمریه بود.به دلیل نگارش همین شرح، در استانبول مورد توجه قرار گرفت و نشان تدریس در سلیمانیه به او اعطا شد.