ابونصر عتبی (Abū Naṣr al-ʿUtbī)، یک تاریخ‌نگار و ادیب ایرانی‌تبار است که در دربار غزنویان به عنوان دبیر و منشی خدمت میکرد.اصالتاً اهل ری بود و نسبش به «عتبة بن غزوان» می‌رسید. در خراسان رشد یافت و در نیشابور ساکن شد .در دربار سامانیان و سپس غزنویان منشی بود و مدتی ریاست برید (پست) نیشابور را بر عهده داشت .در سال ۴۲۷ قمری (۱۰۳۵ یا ۱۰۳۶ میلادی) درگذشت .او کتاب «الیمینی» (تاریخ یمینی) را به زبان عربی فصیح، حدوداً پس از سال ۱۰۲۰ میلادی، در شرح دوران سلطان محمود غزنوی و پدرش سبکتکین نوشت . این کتاب از منابع مهم و معاصر برای مطالعه تاریخ غزنویان و فتوحات محمود در هند به شمار می‌رود .