میشل لولون

میشل لولون

میشل ژوزف ماری لولون (زاده ۲۵ فوریه ۱۹۲۵ – درگذشته ۱۰ آوریل ۲۰۲۰) یک کشیش کاتولیک فرانسوی بود که به‌ویژه به دلیل مشارکت در گفتگوهای اسلامی و مسیحی شناخته شده است. لولون در یک خانواده کاتولیک به دنیا آمد. پدرش از ابتدا مبارز مقاومت بود و در طول جنگ جهانی دوم به شارل دوگل در لندن پیوست. للونگ در سال 1940 پس از دیدن فیلمی درباره شارل دو فوکو، دعوت معنوی خود را پیدا کرد و وارد حوزه علمیه اسقفی در آنجر شد. پس از یک سال تحصیلات الهیات خود را با انجمن مبلغان آفریقا ادامه داد. در سال 1948 در کارتاژ، تونس به عنوان کشیش منصوب شد. او بیش از بیست سال در مغرب زندگی کرد و در مرکز فرهنگی پدران سفید در تونس کار کرد. در سال 1975 مدیریت روابط با اسلام را در کنفرانس اسقفان فرانسه به عهده گرفت. از جمله، او در انجمن du Groupe des foyers islamo-chrétiens شرکت داشت. در سال 1993 او گروه اسلامی-کریتین (GAIC) را تأسیس کرد که در آن به همراه روشنفکر الجزایری مصطفی شریف ریاست جمهوری را بر عهده داشتند. لولون آثار متعددی درباره روابط بین دینی مسیحیت و اسلام نوشته است.

کتاب های میشل لولون

فاصله ادیان، فاجعه فلسطین