ابوالقاسم علی بن محمد بن علی خزاز قمی رازی از فقها و راویان شیعه در نیمۀ دوم قرن چهارم هجری است.مشهورترین اثر او، کتاب کفایة الأثر است که روایات و نصوص دال بر خلافت و امامت ائمه اطهار(ع) را در آن گردآوری کرده است.خاندان وی در اصل اهل قم بودند و سپس به ری که در آن روزگار مرکزیت علمی بیشتری نسبت به قم یافته بود و ابن‌ بابویه مشهور به شیخ‌صدوق (متوفی 381) در آنجا سکنا داشت، مهاجرت کردند. بر همین اساس، ابن‌ شهرآشوب از خزّاز به قمی یاد کرده است.