الکفایه فی النصوص علی عدد الائمه الاثنی عشر (علیهم السلام) کتابی است که روایات و نصوص دالّ بر خلافت و امامت ائمه اطهار(ع) را گرد آورده است. این کتاب نوشته ابوالقاسم علی بن محمد بن علی خزاز قمی رازی (متوفای ۴۰۰) راوی و فقیه شیعی نیمه دوم قرن چهارم هجری است.
مولف در این کتاب روایات معتبر را از شخصیتهای مشهور صحابه از رسول خدا(ص) و همچنین روایات فراوانی را از ائمه درباره تعداد امامان بعد از حضرت رسول خدا(ص) و نام آنها جمع کرده است.
“کفایه الاثر” به جهت قدمت، از معتبرترین کتاب های روایی شیعه به شمار می آید و از زمان نگارش تا حال، پیوسته مورد توجه علما و بزرگان شیعه است. علامه مجلسی این کتاب را ارزشمند، گران بها و اثری بی نظیر توصیف می کند که مانند آن درباره امامت نگاشته نشده است. از این کتاب، با نامهای «الکفایة فی النّصوص»، «کفایة الاثر فی النصوص علی عدد الائمة» و «کفایة الاثر فی النص علی الائمة الاثنی عشر» یاد شده است.
ابوالقاسم علی بن محمد بن علی خزاز قمی رازی از فقها و راویان شیعه در نیمۀ دوم قرن چهارم هجری است.مشهورترین اثر او، کتاب کفایة الأثر است که روایات و نصوص دال بر خلافت و امامت ائمه اطهار(ع) را در آن گردآوری کرده است.خاندان وی در اصل اهل قم بودند و سپس به ری که در آن روزگار مرکزیت علمی بیشتری نسبت به قم یافته بود و ابن بابویه مشهور به شیخصدوق (متوفی 381) در آنجا سکنا داشت، مهاجرت کردند. بر همین اساس، ابن شهرآشوب از خزّاز به قمی یاد کرده است.