مری کلی پرشای (Mary Kelly Perschy) از سال ۱۹۸۴ — یعنی زمانی که اطلاعات چندانی درباره سوگواری نوجوانان در دسترس نبود — در زمینه حمایت از نوجوانان سوگوار فعالیت داشته است. او در طول دوران کاری متنوع خود، در مراکز مراقبت‌های پایان عمر (هاسپیس) و مدارس منطقه کلان‌شهری بالتیمور، در نقش‌های گوناگونی همچون مدیر (بخش خدمات سوگواری در «هاسپیس شهرستان هاوارد»)، مدرس، مشاور و تسهیل‌گر گروه‌های سوگواری خدمت کرده است.