کتاب سهراب سپهری (شومیز)

مجموعه کتاب‌های «انسان‌های کوچک؛ آرزوهای بزرگ» ‌کتاب‌هایی از زندگی چهره‌های الهام‌بخش جهان است. این کتاب‌ها داستان زندگی اشخاص تأثیرگذار را با لحنی صمیمی و داستان‌گونه روایت می‌کند. تصویرسازی‌های زیبا و جذاب این مجموعه یکی دیگر از نقاط قوت مجموعه «انسان‌های کوچک؛ آرزوهای بزرگ» است. این مجموعه مناسب گروه سنی 8 تا 14 سال است اما خواندن این کتاب‌ها حتی برای بزرگسالان هم خالی‌از‌لطف نخواهد بود.
انسان‌های کوچک، آرزوهای بزرگ کودکان را با چهره‌های موفق ایرانی در زمینه‌های گوناگون، مانند «مریم میرزاخانی»، «محمدرضا شجریان»، «توران میرهادی»، «عباس کیارستمی»، «غلامرضا تختی»، «سیمین دانشور» و اشخاصی دیگر که زندگی آنان می‌تواند الهام‌بخش کودکان باشد، آشـنا می‌کند. این مجموعه قصد دارد تا مسـیر پـرفـرازونشـیب زندگی هـرکـدام از این شخصیت‌های بزرگ بـرای رسـیدن بـه آرزوی کودکی را به تصویر بکشد. روایت زندگی این اشخاص به فرزندانمان مقابله با سختی‌ها برای رسیدن به آرزوها وآشنایی با رشته‌‌های گوناگون را در قالب داستان زندگی زنان و مردان برجسته و تأثیرگذار آموزش می‌دهد. کتاب پیش‌رو یک جلد از مجموعه «انسان‌های کوچک؛ آرزوهای بزرگ» است که به زندگی «سهراب سپهری» اختصاص یافته است.
سهراب سپهری شاعر و نقاش مشهور کاشانی است. دوره کودکی‌اش در کاشان گذشت و دوره شش‌ساله ابتدایی را در دبستان خیام گذرانید. او دانش‌آموز منضبطی بود، خط خوشی داشت و از همان کودکی شعر هم می‌گفت. روزی به دلیل کشیدن نقاشی از معلمش کتک خورد؛ سهراب در کتاب اتاق آبی می‌نویسد: «کتاب من باز بود. چیزی نمی‌خواندم. دفترچه‌ام را روی کتاب باز کرده بودم و نقاشی می‌کردم. درخت را تمام کرده بودم. رفتم بالای کوه یک تکه ابر نشان بدهم، داشتم یک تکه ابر می‌کشیدم، رسیده بودم به کوه، که باران ضربه بر سرم فرود آمد. فریاد معلم بلند بود: کودن، همه درس‌هایت خوب است، عیب تو این است که نقاشی می‌کنی. کاش زنده بود و می‌دید که هنوز این عیب را دارم. تازه نقاشی هنر است. هنر نفی عیب است و نمی‌توان به کسی گفت عیب تو این است که هنر داری. جرئت داشتن به او بگویم کودن که نمی‌تواند همه درس‌هایش خوب باشد؟».
همین روایت کافی است تا مشتاق شویم تا مطالعه داستان زندگی این هنرمند بزرگ را به کودکانمان توصیه نماییم.