کتاب لهجه های غزه ای

«لهجه‌های غزه‌ای، چند روزنوشت از غزه» روایت‌های «یوسف‌القدره» و «فاتنه الغزه» از روزهای نسل‌کشی اسرائیل در غزه است. این روایت‌ها در پایگاه اینترنتی «رصیف ۲۲» منتشر شده‌اند و محمدرضا ابوالحسنی چندروزنوشت مربوط به بعد از هفت اکتبر را برگزیده و به زبان فارسی ترجمه کرده است. «رصیف ۲۲» رسانه‌ای لبنانی و عرب‌زبان است. در این رسانه، قالب‌های رسانه‌ای مختلف از سوی شهروندخبرنگاران به اشتراک گذاشته می‌شود.
نویسنده‌ی اول یوسف القدره، شاعری فلسطینی و ساکن غزه است. او واقعیت دردناک جاری در غزه را بدون لفاظی روایت می‌کند؛ ریتم وقایع سریع است به گونه‌ای که نویسنده حتی فرصتی برای عزاداری برادر و برادرزاده‌های شهیدش پیدا نمی‌کند. وقتی هم دختربچه‌ای را زنده از زیر آوار بیرون می‌آورد، شادی نمی‌کند. زنده ماندن و زندگی کردن در غزه‌ای که هر ثانیه گوشه‌ای از آن فرو می‌ریزد، بسیار سخت است. اما القدره روزی را به تصویر می‌کشد که در پناهگاه و در شرایط قحطی، با برادرش نخود پیدا می‌کنند و در کمبود گاز و روی هیزم فلافل درست می‌کنند و همسایگان روزگار آوارگی را در غذای سنتی‌شان سهیم می‌کنند. القدره و باقی‌مانده‌ی خانواده‌اش به سمت خان یونس می‌روند؛ کوچ اجباری از محله و خیابان‌های خود به جایی که فقط کمی امن‌تر است. اما غزه هنوز در قلب او زنده است.
نویسنده دوم «فانته الغره» شاعری فلسطینی است که در جریان جنگ ۲۰۱۴ غزه به بلژیک مهاجرت می‌کند و کمی پیش از طوفان الاقصی برای دیدار خانواده‌اش به غزه برمی‌گردد. او با شروع حمله‌ی اسرائیل در آن‌جا گیر می‌افتد و روزنوشت‌هایش را در قالب نامه برای «لماء» برادرزاده کوچکش که در بلژیک است، منتشر می‌کند. روزنوشت‌های الغره با زبانی کودکانه و ساده، جنگ و پیامدهایش را روایت می‌کند. مترجم دلیل انتخاب روایت‌های او را، نگاه زنانه و توجه به جزئیات می‌داند، او در سوگ بی‌معنا شدن زندگی است. زندگی زنان و کودکانی که با وجود سایه وحشتناک جنگ، هنوز زنده‌اند. الغره در روایت‌هایش وحشت‌زده است و تلاش می‌کند به روزنه‌های کوچک امید؛ مانند نوشیدن آب تمیز، حمام کردن یا هوس غذا، چنگ بیندازد.
«لهجه‌های غزه‌ای، چند روزنوشت از غزه» روایتی سخت و جانکاه، از مردم غزه و درباره‌‌ی غزه‌ای است که دیگر نیست؛ روایت تجربه‌ی ویرانی از درون، درست در لحظه‌ی وقوع فاجعه.