کتاب هنر خوشبختی از دیدگاه اپیکور

The Art of Happiness
راه غلبه بر هراس های روحی و رمز آرامش خاطر

مشخصات کتاب هنر خوشبختی از دیدگاه اپیکور
مترجم :
شابک : 978-6006895765
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 256
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 270BC
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 2
زودترین زمان ارسال : 23 آبان

معرفی کتاب هنر خوشبختی از دیدگاه اپیکور اثر اپیکور

کتاب هنر خوشبختی از دیدگاه اپیکور، خوشبختی را از نگاه یکی از بزرگترین و مشهورترین فلاسفه ی یونان باستان، اپیکوروس، شرح داده است.
آموزه های اپیکور (Epicurus)، فیلسوف بزرگ دوران باستان - در باب زندگی و مرگ، دین و علم، ادراک حسی و نحوه رسیدن به شناخت، خوشبختی و شادکامی، اخلاق و دوستی - هواخواهان بسیاری در دنیای باستان داشت و بعدها نیز بر تفکر اروپا تاثیری بس شگرف و عمیق گذاشت. اپیکور تا قرن ها بعد از مرگش با مخالفت های خمصانه بسیاری روبه رو شد، اما در میان تحسین کنندگانش نام بزرگانی چون توماس هایز، اسحاق نیوتون، توماس جفرسون، و کارل مارکس به چشم می خورد.
کتاب هنر خوشبختی از دیدگاه اپیکور (The Art Of Happiness Epicurus) مشتمل است بر تمام آثار بازمانده از اپیکور - نامه ها، آموزه ها، و مجموعه کلمات قصار واتیکان - همراه با متون متناظری از لوکوتیوس - بزرگ ترین پیرو فلسفه اش؛ هم چنین گزیده هایی از زندگی اپیکور نوشته دیوژن لائرتیوس، و دو مقدمه روشنگر در توضیح فلسفه اپیکور.

کتاب هنر خوشبختی از دیدگاه اپیکور

اپیکور
اپیکور (یونانی: Ἐπίκουρος؛ در منابع اسلامی: ابیقور یا ابیقورس) فیلسوفی در یونان باستان و بنیان‌گذار نظام فکری اپیکوری بود. فلسفهٔ اپیکوری یکی از مکاتب فکری مهم دوران هلنیسم به‌شمار می‌آید. اپیکور، فلسفه لذت، پرهیز از پریشان‌خاطری دنیوی، جستجوی آرامش نفس (آتاراکسیا) و رهایی از تشویش و رنج (آپونیا) را تبلیغ می‌کرد.
دسته بندی های کتاب هنر خوشبختی از دیدگاه اپیکور
قسمت هایی از کتاب هنر خوشبختی از دیدگاه اپیکور (لذت متن)
دیدگاه اپیکور در مورد خوشبختی به وضوح رنگ و بویی بودایی دارد. خوشبختی مساوی است با سکون و آرامش، و این آرامش اساسا با کنار گذاشتن «تمناهای» دنیوی حاصل می آید یعنی با دست کشیدن انسان از بلند پروازی هایش برای کسب قدرت، عزت، منصب، لذت و ثروت. این ایده در دو جمله ی معروف اپیکور که بیش از همه نقل شده خلاصه شده است: «آسایش ما در گرو آنچه که داریم نیست، بلکه حاصل آنچه که از آن لذت می بریم، است.» و، در قالب هشدار دهنده ترش: «آدمی که اندک خویش در نظرش ناچیز است، هیچ چیزی برایش کافی نیست.»

جالب این که، ایده های اپیکور در مورد ataraxia یعنی رهایی از عذاب و آشفتگی روحی که لازمه ی سعادتمندی حقیقی است بیشتر از حد تصور یک خواننده ی قرن بیست و یکمی، تحت تأثیر مستقیم تفکر بودایی بوده است. دو تن از کسانی که در ابتدای راه تأثیر چشمگیری بر اپیکور داشتند، دموکریت (دموکریتوس) و پورهو بودند که سفری طولانی به سرزمینی که امروزه هند خوانده می شود کردند و در آن جا در مدارس استادان برهنه با آیین بودایی آشنا شدند.