«توسعه اماراتی» به قلم سعید عطار و شفیق واحدی است که با بررسی تجربه مدیریت پایداری زیستمحیطی و مهار پیامدهای تغییرات اقلیمی در امارات متحده عربی، تلاشی برای فهم سازوکارهای حکمرانی مدرن در یکی از دگرگونشوندهترین واحدهای سیاسی خاورمیانه پیش روی مخاطب مینهد. نویسندگان در طلیعه اثر، با به چالش کشیدن کلیشههای رایج که تحولات چشمگیر این همسایه جنوبی را صرفا به اتکای دلارهای نفتی و توزیع رانت پیوند میزنند تلقی محدودی که بهویژه در میزبانی اجلاس جهانی کوپ ۲۸ در کانون مباحث قرار گرفت به مقایسه شاخصهای انضمامی توسعه انسانی دست میزنند؛ سرزمینی نه چندان پهناورتر از استان خوزستان که با پیوستن زودهنگام به سازمان تجارت جهانی در سال ۱۹۹۵، تمرکز بر درهمتنیدگی با اقتصاد بینالمللی، جذب دفاتر مرکزی نزدیک به هفتاد درصد از ابرشرکتهای معتبر فراملی، میزبانی سالانه از بیش از بیستوچهار میلیون گردشگر خارجی، ارتقای جایگاه زنان با تصدی نه کرسی وزارتخانه و بیستوهفت درصد از ساختار کابینه، و جهش هجدهساله در میانگین امید به زندگی توأم با رشد شاخصهای سلامت جسمانی نسلها، تصویری نو از دگردیسی هویتی و نهادی پدید آورده است. مولفان با کنار نهادن غرور تاریخی، ضرورت یادگیری انتقادی از ساختارهای کوچک اما موفق در صحنه جهانی را تبیین نموده و یادآور میشوند که امارات اگرچه به مدارج نهایی توسعه پایدار دست نیافته و هنوز در میانه راه تثبیت این آزمون تاریخی قرار دارد، اما الگویی آموزنده از پویایی سازمانی ارائه میدهد. جان مایه پژوهش در فصل نخست، به بازخوانی تاریخچه نیمقرنه توافقنامههای بینالمللی زیستمحیطی و گونهشناسی مناسبات دولت و بازار اختصاص یافته است؛ جایی که نویسندگان از میان الگوهای سهگانه تعارض، ادغام و تعامل، چارچوب تعامل همافزا را به مثابه بستر اصلی زیستبوم امارات معرفی میکنند. در ادامه، نحوه کنش دولت فدرال در مدیریت انتشار کربن، گسترش نیروگاههای پاک، تدوین استانداردهای سختگیرانه مصرف خانگی با کنتورهای هوشمند، بازیافت پسماندهای شهری، صیانت از تالابها و اکوسیستم دریایی، و تأسیس شهرهای الگو نظیر اکوشهر مصدر و شهرکهای پایدار واکاوی میشود؛ سیاستهایی راهبردی که همراستا با تأمین امنیت غذایی، بهرهوری آب و تنوعبخشی به مشاغل سبز پیش میروند. این ساختار در فصل بعدی با بازنمایی مسئولیتپذیری بخش خصوصی و شراکت فعال شرکتهای پیشرویی چون الفطیم، شلهوب و گروه بنادر ابوظبی در نوآوریهایی نظیر تولید آب از رطوبت هوا، پوششهای عایق و خنککنندههای منطقهای به تکامل میرسد. «توسعه اماراتی» روایتی بیدارگر است که اثبات مینماید رمز شکوفایی در خاورمیانه فردا، شهامت پذیرش واقعیتها، بهرهگیری هوشمندانه از مکانیزمهای تأمین مالی سبز و پیوند زدن تصمیمات با تحولات شتابان جهان معاصر است.
نویسندگان این اثر زحمات فراوان در توضیح و تشریح روند توسعه و دولت توسعه گرا متقبل شدند و مدل توسعه امارات متحده عربی با شاخ و برگ توضیح دادند، و آقای دکتر سعید عطار یکی از بهترین اساتید دانشگاه یزد هستند.