«آیتالله مجتبی تهرانی» نوشتهی احسان ناظم بکایی جلد یازدهم از مجموعهی 15 جلدی «متولد تهران» است. کتابها این مجموعه به معرفی مشاهیر تهران میپردازد. در مجموعه کتابهای «متولد تهران»، ملاک انتخاب افراد تهرانی بودن و کنشگری شهروندی آنهاست. مجموعهی «متولد تهران» حاصل یک دغدغهی مهم است؛ دغدغهی فهم شهر، تمدن، فرهنگ و سبک زندگی مردمی که در این بستر زندگی میکنند. در این مجموعه ۲۵ چهره که هر یک نماینده یک صنف، حوزه یا قشر از جامعه تهرانی هستند، معرفی میشوند تا تصویری جامع از طیفهای مختلف شهروندان تهرانی ارائه شود. در هر یک از این کتابها، پنج داستان روایت میشود که حول زندگی شخصیت اصلی و نسبت او با تهران شکل میگیرند. این روایتها تلاش میکنند سبک زندگی تهرانی و هویت شهری این چهرهها را از خلال خاطره، مکان، زیست اجتماعی و تعلق مکانی بازنمایی کنند. این کتاب به زندگی مجتبی شهیدی کلهری مشهور به مجتبی تهرانی استاد مشهور اخلاق، مرجع تقلید ایرانی و مدرس حوزههای علمیه تهران از جمله مدرسه مروی میپردازد. پدر وی حاج میرزا عبدالعلی تهرانی از شاگردان شیخ عبدالکریم حائری یزدی است. آیتالله مجتبی تهرانی حدود 40 سال در تهران به تدریس اخلاق و فقه مشغول بود و شاگردان زیادی داشت. او تحصیلات مقدماتی را از تهران و مشهد آغاز کرد و بخش عمده تحصیلات حوزوی او در 18 سالگی در سال 1334 هـجری شمسی در قم آغاز شد. وی در 25 سالگی به اجتهاد رسید. مرحوم آیتالله آقا تهرانی از سال 1347 مدت سه سال را در نجف گذراند و از سال 1351 شمسی ضمن اقامه نماز جماعت در مسجد جامع بازار، جلسات اخلاق و تفسیر را برگزار کرد. او به درخواست استادش امام خمینی(ره) به جمعآوری فتاوا و تنظیم صحیحترین نسخه از رسالهی عملیه و مناسک حج ایشان پرداخت که این اثر در سال1343 شمسی به چاپ رسید. مرحوم آیتالله تهرانی دروس خارج خود را از سال 1357 در خانه و سپس از سال 1364 در مدرسه مروی ارایه میداد. از جمله استادانی که مرحوم آیتالله آقا تهرانی در محضر آنان درس آموخت، میتوان به ادیب نیشابوری، امام خمینی، آیتالله بروجردی، آیتالله گلپایگانی، علامه طباطبایی، آیتالله داماد، آیتالله فرید، آیتالله خویی و آیتالله حکیم اشاره کرد. آیتالله آقا تهرانی ۱۲ دیماه ۱۳۹۱ در ۷۵ سالگی درگذشت و در حرم حضرت عبدالعظیمالحسنی به خاک سپرده شد. از آیتالله آقا مجتبی تهرانی(ره) آثار متعددی برجا مانده است که از جمله آنها میتوان به کتابهای «التهذیب فی التفسیر قرآن» و «تأدیب نفس» اشاره کرد.