کتاب بوم نقاشی را رکاب زدم

با هر صفحه‌ی که میخوندم بیشتر تو عمق مفاهیم میرفتم

واقعا نمی‌دونم چطور باید احساساتی که بعد از خوندن این کتاب داشتم رو توضیح بدم. داستانت مثل یک موج آروم شروع شد، ولی همون‌قدر عمیق، همون‌قدر واقعی که وسطاش دیدم قلبم بین عشق و غم گیر کرده. قلمت یه جور خاصیه… از اون مدل نوشتن‌هایی که آدم رو مجبور می‌کنه مکث کنه، نفس بکشه و دوباره برگرده بخونه؛ چون نمی‌خواد حتی یک جمله‌اش از دست بره. واقعاً تبریک می‌گم؛ تونستی عشق رو بدون شیرینیِ مصنوعی، و درد رو بدون اغراق، کنار هم بذاری و یه دنیای کامل بسازی. از اون کتاب‌هایی که بعد از تموم شدنش تا چند دقیقه خیره می‌شی و فقط فکر می‌کنی… مرسی که نوشتی. مرسی که همچین تجربه‌ای ساختی. منتظر آثار بعدیت می‌مونم، چون بعد از این کتاب مطمئنم هرچی بنویسی ارزش خوندن داره.

داستان قابل لمس بود شخصیت‌ها به خوبی پرداخت شده بودن