کتاب دیوان اشعار ناصرالدین شاه

ناصرالدین شاه قاجار که پیش از پادشاهی  ناصرالدین میرزا خوانده می‌شد، معروف به قبله عالم و سلطان صاحب قرآن و بعد از  شدن شاه شهید خوانده می‌شد چهارمین پادشاه از دودمان قاجار بود که به افتخار نیم قرن سلطنت بر ایران خود را  صاحب قرآن نامید دوره سلطنت چهل و نه ساله او یکی از دوره‌های پرشکوه ادبیات فارسی است. زیرا حق که بعد از سالیان دراز آشفتگی که در ایران پیش آمد، مردم رنگ آرامش را دیدند و بی‌توجهی به ادبیات که در پایان دوران صفویه از میان رفته بود، بار پیگر  پیش آمد. او که با نزدیک به پنجاه سال سلطنت طولانی‌ترین دوران پادشاهی را در میان دودمان قاجار دارد، نخستین پادشاهی است که در راس هیت حاکمه برای بازدید از  تمدن و تکنولوژی غرب عازم سفر فرنگستان  شد و خاطرات خود را نوشت ناصرالدین شاه  طبع شعر و دیوان شعری داشت و تخلص او ش ناصر بود وی اشعار مذهبی دارد که از همه مشهورتر درباره امام حسین(ع) در اشعارش  است.