کتاب حاضر ترجمه رساله دکتری میشائیل گلونتس، ایرانشناس معاصر آلمانی، است که با راهنمایی یوهان کریستف بورگل نگاشته شده و شرح و تفسیری است بر ادبیات مدحی و بهویژه دیوان کمالالدین اسماعیل اصفهانی، مشهور به خلاقالمعانی (قرن هفتم هجری قمری). در بخش مقدمه این اثر، نویسنده پیشینه تحقیق و آثار منتشرشده در زمینه ادبیات مدحی و خصوصا قصیدههای کمالالدین اسماعیل اصفهانی را بررسی کرده و به تأثیر این شاعر بر شاعران بعدی، از جمله حافظ، اشاره میکند. از دیگر جنبههای مهم این اثر توجه به قالب قصیده و موضوعهای مطرح در آن و از جمله زبان شاعرانه در مدح است. ویژگی اصلی کتاب روش پژوهش ادبی آن است که میتواند برای پژوهشگران قلمرو نقد ادبی نمونهای از شیوه پژوهش باشد.