ین کتاب به همت جناب آقای محمد درویش، پژوهشگر و کنشگر برجستهٔ محیط زیست، گردآوری و تدوین شده، مجموعهای است از مقالات استادان، پژوهشگران و کنشگران عرصههای مختلف، که دانش و تجربهشان را به خدمت گرفتهاند تا از دغدغههایشان دربارهٔ محیط زیست و توسعهٔ پایدار ایران بنویسند.
کتاب پایداری ایرانی، در ادامهٔ پروژهای است که انتشارات همرخ در زمینهٔ مطالعات ایران آغاز کرده است تا به اهم موضوعات و مسائل جامعهٔ ایرانی در حوزههای مختلف بپردازد. رویکرد ما در این مجموعه کتابها بررسی مسائل اجتماعی ایران از منظر بینرشتهای و ترکیب و تلفیق دیدگاههای متنوع و بهرهگیری از دانش تخصصی دانشمندان و اندیشمندان برای فهم عمیقتر مسئلههایی است که با آن دست به گریبانیم. در این کتاب نیز متخصصانی از حوزههای مختلف اقتصاد، جامعهشناسی، زیستشناسی، گیاهشناسی، کشاورزی، مهندسی آب و انرژی، گردشگری، بومشناسی و … گردهم آمدهاند تا توسعهٔ پایدار ایران را از منظر تخصصی خودشان برای کسانی که دل در گرو پیشرفت و آبادی این مرز و بوم دارند، شرح دهند. امیدواریم این کتاب بتواند گامی هر چند کوچک اما موثر در راستای پایداری سرزمینمان ایران باشد.
محمد درویش (متولد ۴ بهمن ۱۳۴۴ تهران) کارشناس ارشد محیط زیست، مرتع و آبخیزداری و کنشگر محیط زیست اهل ایران است. وی با نوشتن وبلاگ «مهار بیابانزایی» شناخته میشد که در سال ۱۳۹۲ با حکم معصومه ابتکار به مدیرکلی دفتر آموزش و مشارکت مردمی سازمان حفاظت محیط زیست منصوب شدو تا آبان ماه سال ۱۳۹۶ در این جایگاه خدمت کرد که استعفا داد و ریاست سیاستهای محیط زیست مرکز بررسیهای استراتژیک نهاد ریاست جمهوری را تا پایان دولت اول حسن روحانی بر عهده گرفت. او عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور بوده و ریاست گروه بیابان این مؤسسه را تا سال ۱۴۰۰ بر عهده داشت.
دوران کودکی و نوجوانی را در شهرهای تهران، بروجرد، سردشت، اصفهان، آبادان، خرمشهر و نجف آباد گذراند و پس از اخذ دیپلم تجربی، بین سالهای ۱۳۶۴ الی ۱۳۶۶ خدمت سربازی را سپری کرد. پس از پایان سربازی در رشته مهندسی مرتع و آبخیزداری دانشگاه تهران پذیرفته شد. از بهمن ماه سال ۱۳۶۸ نیز به دلیل دانشجوی ممتاز بودن و پذیرفته شدن از مصاحبه ورودی، جذب مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور شد و به عنوان عضو هیئت علمی و مسئول گروه اقتصادی-اجتماعی در بخش تحقیقات بیابان مشغول کار گردید. محمد درویش کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت محیط زیست از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات (تهران) اخذ کرد. دانشنامه کارشناسی ارشد وی (امکانسنجی مدیریتی در استفاده از روش فائو و یونپ برای تهیه نقشه بیابان زایی ایران)، به عنوان پژوهش برتر سال ۱۳۷۸ وزارت جهاد سازندگی وقت انتخاب شد.