جنبشهای نافرجام تحلیلی عمیق از موچ گستردۀ اعتراضات مردمی در دهۀ 2010 در نقاط مختلف جهان ارائه میدهد. بوینز با بررسی جنبشهایی از برزیل و شیلی تا هنگکنگ و خاورمیانه، این پرسش را مطرح میکند که چرا با وجود حضور میلیونی مردم در خیابانها، بسیاری از این جنبشها به تغییرات اساسی و پایدار منجر نشدند. او با تکیه بر مصاحبهها و گزارشهای میدانی نشان میدهد که فقدان سازماندهی منسجم و راهبرد سیاسی مشخص چگونه میتواند انرژی اعتراضات را به بنبست بکشاند. این کتاب نگاهی انتقادی به مفهوم «قدرت خیابان» دارد و تفاوت میان شور انقلابی و دستاوردهای نهادی را بررسی میکند. همچین اثری تحلیلی و روزآمد است که برای علاقهمندان به سیاست معاصر و مطالعات اجتماعی جذاب و تاملبرانگیز است.