کتاب غریبه

در این کتاب داستان با متونی از این دست مواجه خواهیم بود که در قالب داستان به نمایش درمی‌آیند:

انبوهی از این بعد از ظهرهای جمعه را به یاد دارم.

که در غروب آن‌ها در خیابان گریستم.

ما نه آواره بودیم، نه غریب، اما این بعد از ظهرهای جمعه پایان و تمامی نداشت.

می‌گفتند از کودکی به ما که زمان باز نمی‌گردد.

اما نمی‌دانم چرا این بعد از ظهرهای جمعه باز می‌گشت.