کتاب فروهر

فروهر (Farvahar)، به پهلوی: فروهر (Fravahr)، به اوستایی: فروشی (Fravaši)، در دین زرتشتی، نیروی حافظ آفریدگان خوب ایزدی می‌باشد. اهوره مزدا، پیش از خلق جهان خاکی، فروهر هریک از مخلوقات خوب جهان را در عالم مینوی بالا، خلق کرد. وی، فروهر هر مخلوق را برای حفظ آن مخلوق، به عالم خاکی فرو می‌فرستد و بعداز مرگ آن آفریده، فروهر وی به عالم بالا باز می‌گردد؛ اما کسی را که بدو تعلق دارد، فراموش نمی‌کند، بلکه سالی یک بار در پنج روز پایانی هر سال یا خمسه مسترقه که آن را  عید فروردگان یا فروردجان می‌نامند، برای دیدن او فرود می‌آید. بنابر گاهشماری ایران قدیم، پارسیان هند، حالا این عید را مقتات  گویند و زرتشتیان امروز، در ایران آن را ده روز آخر سال می‌گیرند، اولی را پنجة کوچک و دومی را که خمسه مسترقه یا اندرگاه می‌باشد، پنجة بزرگ می‌نامند. واژگان فروهر، فرّه، روان، مینوی، گیتایی، اوروان، امشاسپندان، اشه، دروند، از کلمات کلیدی به کار رفته در صفحات پیش رو می‌باشد. امید است که این تحقیق هرچند ناچیز مورد توجه خوانندگان گرامی قرار گیرد.