کتاب «پرکشیدگان» نوشتهی اتی ین کرن در سال ۲۰۲۱ منتشر شد و جایزهی گنکور رمان اول را دریافت کرد. محور داستان در مورد حادثهای تاریخی و واقعی است که در فوریهی ۱۹۱۲ رخ داد؛ زمانی که فرانتس رایکلت، خیاط اتریشیتبار ساکن پاریس، از بالای برج ایفل به درون خلاء پرید و جان خود را از دست داد. کرن از این رویداد به عنوان نقطهی آغاز روایت استفاده میکند، اما رمان تنها مستندنگاری تاریخی نیست؛ بلکه بازتابی چندلایه از رویا، وسواس و سقوط انسانهاست. نویسنده با دقتی خاص فضای پاریس اوایل قرن بیستم را بازسازی میکند؛ شهری که بین سنت و مدرنیته معلق است و در آن رویای پرواز به بزرگترین وسوسهی انسان تبدیل شده بود. تمرکز اصلی کتاب بر روان فردی است که میخواهد فرشته نجات خلبانها باشد اما در مسیر تحقق این آرزو، قربانی اشتیاق و جزماندیشی خود میشود. کرن نشان میدهد چگونه مرز میان شجاعت و خودویرانگری گاهی بسیار باریک است و یک ایدهی بزرگ میتواند به یک وسواس فکری مرگبار تبدیل شود. ساختار رمان بر پایهی سه خط روایی موازی بنا شده که به تدریج در هم تنیده میشوند و تجربهی خواننده را از زمان و مکان تغییر میدهند. در نخستین خط روایی، زندگی روزمرهی فرانتس، کارگاه خیاطی و روابط او با زن جوانی به نام اما روایت میشود. این بخش نشان میدهد که پرش او از برج ایفل صرفا یک آزمایش علمی نبود، بلکه شاید راهی برای مقابله با اندوههای درونی و تروماهای شخصی او بود. در خطوط بعدی کرن با انتقال روایت به تجربههای شخصی خود، ابعاد دیگری از فقدان و غیاب را باز میکند. او از پدربزرگی میگوید که سقوط کرده و جان باخته و از دوست صمیمیای یاد میکند که با پریدن از پنجره زندگیاش را به پایان رسانده است. این ترکیب گذشتهی تاریخی و تجربههای معاصر، عنوان کتاب یعنی «پرکشیدگان» را فراتر از معنای لغوی میبرد؛ واژهای که هم به کسانی اشاره دارد که پرواز کردهاند و هم استعارهای است برای کسانی که ناگهان ناپدید شده یا از دنیا رفتهاند. کرن به جای تمرکز صرف بر جنبههای فنی اختراع چتر نجات، بر جزئیات انسانی و روزمره تأکید دارد؛ تعاملات در کارگاه، نگاههای نگران همسایهها و سکوت پس از ناپدید شدن شخصیتها، همه به عمق روایت و حس تعلیق میافزایند. این سبک به خواننده اجازه میدهد تا با شخصیتها همذاتپنداری کند و تجربهی سقوط و مواجهه با ناشناختهها را از نزدیک حس کند. «پرکشیدگان» تصویری از انسانهایی ارائه میدهد که برای دست یافتن به آرزو یا نجات دیگران، خود را در مسیر خطرناک قرار میدهند. کتاب با پرداختی دقیق و روانشناختی به موضوعاتی چون تعلق خاطر، ارزشهای اجتماعی، سوگ و مواجهه با فقدان میپردازد و نشان میدهد چگونه مهاجران، رویاپردازان و کسانی که از دست رفتهاند، همه در تلاش برای پرواز، زمین محکم زیر پای خود را ترک میکنند.