مدیریت در اسلام و سایر مکاتب، مانند هر پدیده دیگر شایسته بازشناسی و بازخوانی است. انسانها برای شناخت هر پدیده به منابعی معتمد و مآخذی مطمئن نیاز دارند. این منابع به طور معمول عبارتند از:
1. قرآن: قرآن کریم به عنوان مطمئنترین پیام آسمانی و وحیانی دربردارنده همه حقایق دینی است.
2. حدیث: مجموعه سخنان سازنده و سیره پیشوایان معصوم از بهترین سرچشمههای زلال معارف اسلامی است که میتواند معیارها و ملاکهای رفتاری و گفتاری همه رهپویان باورمند را روشن کند و توضیح دهد.
3. گنجینه ادب و آداب پارسی: گنجینه پربار و گهربار ادب پارسی سرشار از گلها و ریاحین فرحانگیز حکمت و معرفت است. گشت و گذار در کوچه باغهای تاریخ ادب پارسی، پیامهایی فرح انگیز در بر دارد و میتواند مشام جانها را از پیام پر روح و ریحان ادب بیاگند.
4. سخن مشاهیر: انسانهای بزرگ و اندیشمندان که عمری کوشیدهاند تا راههای سخت پژوهش را بپویند و رازها و رمزهای هستی را بازجویند. سخنانش میتواند راهگشای رهپویان حکمت و راهجویان طریق معرفت باشد. بهترین نوع مدیریت، اداره کارها و تلاشهای خود در زمان محدود و با رویکرد مدیریت اسلامی است.
در این مقال چهل ویژگی از ویژگیهای «مدیریت اسلامی» را در آیینه این چهار منبع به تماشا مینشینیم. از هر گلستانی گلی میچینیم و سبدی گلهای عطراگین حکمت و سفره ای از ریاحین معرفت فراهم میآوریم.
سید علیرضا رضوی خاوه نویسنده ایرانی متولد 1377 است.