کسانی که مباحث اخلاقی حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی (ره) را طی حدود سی و اندی سال دنبال میکردند به عمق ارادت خالصانه و لطیف ایشان به خاندان اهل بیت (ع) آگاه هستند. معظم له ذکر مصیبت ائمۀ معصومین (ع) و اهل بیت (ع) را به مناسبتهای مختلف وظیفه حتمی خود میدانستند و راه دستیابی به ملکات حسنه و تسهیل در سیر و سلوک الی الله را توسل به این ذوات مقدسه (ع) میدانستند. نوع توسّلات ایشان به خاندان اهل بیت (ع) دارای ویژگیهایی بود که ایشان را از این جهت با سایرین متمایز میکرد از جمله اینکه اکثر توسّلات ایشان مناسبت تنگاتنگی با موضوع مورد بحثشان داشت و در موارد بسیاری الگوی تمام عیاری از آنچه که در مباحث اخلاقی و عرفانی مطرح میکردند ارائه میدادند. همچنین ایشان با تسلط بر منابع تاریخی و مقاتل و با استناد به این منابع، مخاطبین خود را از ابعاد مختلف مصیبات وارد بر اهل بیت (ع) آگاه میکردند.
این دفتر اختصاص به توسّلات حضرت استاد به خاندان اهل بیت (ع) دارد که در دو بخش مردان اهل بیت (ع) و مخدرات جمعآوری شده است. شخصیتها و موضوعاتی که در این مجلد به آن پرداخته شده است به ترتیب عبارتند از: مسلم بن عقیل (ع)، ورود قافلۀ اهل بیت (ع) به کربلا، عبدالله بن الحسن (ع)، قاسم بن الحسن (ع)، علی اصغر(ع)، حضرت علی اکبر (ع)، حضرت عبّاس (ع)، امام حسین (ع)، امام سجّاد (ع)، حضرت زینب (س) ، تنور خولی، میدان کوفه، مجلس عبیدالله، دیر راهب نصرانی، شام ، حضرت رقیّه (س)، بازگشت از شام، اربعین، بازگشت به مدینه.