اگر محیط خانواده، سالم و معتدل باشد، برای ایجاد آرامش و نشاط و تأمین رشد بدنی و نفسانی بهترین محیط است و به طورقطع، هیچ محیطی نمیتواند جایگزین آن شود. از وقتی که زندگی انسان، روی این کرۀ خاکی شروع میشود، نیازمند رشد طبیعی و معنوی است و اگر دارای خانوادهای سالم نباشد، به طورقطع این رشد، مختل میشود. بعد از آنکه انسان ازلحاظ طبیعی رشد کرد، باید رشد معنوی و انسانی او هم ادامه پیدا کند. رشد طبیعی انسان مربوط به دورهای است که به صورت جنین در رحم مادر زندگی میکند و همچنین، مربوط به دورۀ کودکی و نوجوانی اوست؛ اما رشد معنوی او از گهواره تا گور ادامه دارد.
در همۀ این مراحل، خانواده بسیار موثر است. خانوادۀ سالم هم رشد طبیعی و فیزیکی را تأمین میکند و هم رشد معنوی و انسانی. پدر و مادری که در راه تأمین رشد طبیعی و معنوی فرزندان خود موفق هستند، مظهر احسان و آنها که ناموفق هستند و تلاشی در راه کسب توفیق ندارند، مظهر سیئه هستند. باید در این راه تلاش کرد و این تلاش هنگامی ثمربخش است که انسان هنگام انتخاب همسر نیز به همۀ نکتههای ظریف و باریکتر از موی همسریابی توجه کند و تحت تأثیر جذبههای ظاهری، از جذبههای روحی و معنوی غافل نماند.