پیدایش مفهوم ارزیابی بدون استرس را میتوان در بستر تحولات گستردهتر آموزش و روانشناسی تربیتی جستوجو کرد. در دهههای میانی قرن بیستم، زمانی که آزمونهای استانداردشده با هدف تضمین عدالت آموزشی و مقایسهپذیری نتایج تحصیلی فراگیران بهطور فراگیر مورد استفاده قرار گرفتند، توجه پژوهشگران به پیامدهای منفی روانشناختی این آزمونها بر یادگیرندگان جلب شد