کتاب حسن یوسف

«و ما ابرّئ نفسی انّ النّفس لامّاره بالسّوء الّا ما رحم ربّی انّ ربّی غفور رحیم؛ و من نفس خود را تبرئه نمی‌کنم؛ چرا که نفس قطعا به بدی امر می‌کند، مگر کسی را که خدا رحم کند؛ زیرا پروردگار من آمرزنده مهربان است». یکی از دام‌های مهم شیطان که منجر به خسران و هلاکت فرزند آدمی می‌گردد، متابعت از هوای نفس است. بی‌شک خالق متعال در وجود انسان، غرایزی برای حفظ سلامت و تکامل او نهاده است و تمام حرکات و فعالیت‌های درونی و بیرونی از این غرایز و استعدادها نشئت می‌گیرد. این غرایز (نفس) دارای دو بعد مثبت و منفی است که شناخت این غرایز و کنترل و هدایت آنها و همچنین تمییز انگیزه‌های بد از خوب، در مسیر تکاملی حرکت انسان نقش اساسی دارد. تسلط بر قوای نفسانی و مهذب ساختن آنها از تمایلاتی که جنبه انحراف و سقوط نفس را فراهم می‌کند و تقویت این قوا در جهت امور ملکوتی و معنوی مورد قبول عقل و شرع، گام مهمی در اعتلای سعادت انسان و موجبات مالکیت قوای نفسانی است.