یکی از ویژگیهای کتاب برادری ایمانی از نگاه ثقلین، بررسی پیوند ایمانی و حقوق مومنان نسبت به یکدیگر است که با تکیه بر قرآن کریم و روایات پرشمار اهلبیت علیهمالسلام انجام شده است.
شهید حکیم کوشیده است این مهم را ضمن پرهیز از اطالۀ کلام و ابهام، با زبانی ساده و شیوا و البته مستدل تبیین کند.
آیتالله سید محمدباقر حکیم در این اثر انواع روابط میان مومنان را با تکیه بر آیات شریف قرآن و روایات اهلبیت علیهمالسلام به چند گونه تقسیم کرده است و دوام و استحکام این روابط را مایۀ احیای امر اهل بیت علیهمالسلام میداند.
از عناوین بسیار مهم کتاب، برشمردن عواملی است که رابطۀ برادری را تیره میکند. مولف در این فصل، ضمن توضیح چند عامل از جمله شوخی، حسد و جفا، حدیثی از امامصادق علیهالسلام نقل میکند که فرمود «اگر میخواهی محبت برادرت به تو خالص و حقیقی باشد، هرگز با او شوخی نکن؛ از جدال با او بپرهیز؛ بر او فخر مفروش؛ با او ستیزه مکن.»
شهید حکیم در مقدمۀ این کتاب نوشتهاست «کتاب حاضر بخشی از مجموعه سخنرانیهای گستردۀ اخلاقی است که در دهۀ اول رمضان المبارک، بین نماز ظهر و عصر، برای جمعی از برادران مومن عزیز ارائه کردم تا به موضوع مهمی اشاره کنم. موضوعی که بسیار درخور یادآوری است و آن «پیوند برادری ایمانی» است. در تبیین این موضوع به آیات کریمه و روایات شریفۀ نبوی و اهل بیت گرامی ایشان استناد کردم. عنوان آن را «برادری ایمانی از نگاه ثقلین» گذاشتم.»
سیّد محمّدباقر طباطبائی حکیم (۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۳۹ م/ ۲۲ تیر ۱۳۱۸ ه.ش در نجف – ۲۹ اوت ۲۰۰۳/ ۷ شهریور ۱۳۸۲ در نجف)مشهور به سید محمدباقر حکیم، روحانی و فعال سیاسی عراقی، رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق و یکی از مشهورترین روحانیون فعال سیاسی عراق در قرن بیستم بود. حکیم در شهریور ۱۳۸۲ پس از اقامه نماز جمعه در نجف بر اثر انفجار بمب کشته شد.حکیم در نیمه اول سال ۱۹۸۳ موفق به فرار از عراق شد. صدام دستور بازداشت ۱۶ نفر از افراد خانواده حکیم و شکنجه آنها به طرق مختلف و سپس اعدام آنها را صادر کرد. پیامی نیز به این مفهوم به ایشان صادر شد که اگر به تحریک مردم علیه رژیم اقدام کند کشتارها ادامه پیدا خواهد کرد.وی رابطه نزدیکی با جمهوری اسلامی ایران داشت و بنیانگذار سپاه بدر بود که در جنگ ایران و عراق در کنار ایران علیه رژیم بعث جنگیدند.[نیازمند منبع]