«هستی » که معادل فارسی «وجود » است، از نظر فلاسفه امری روشن و بدیهی است، به گونهای که تعریفی حقیقی از آن نمیتوان ارائه کرد؛ و همۀ تعاریف، شرح اسم و تبدیل واژهای به واژهای مرادف است. مفهوم «وجود» و «موجود» بدیهی است؛ یعنی هر کسی، از آنها تصور روشن و واضحی دارد.
حتی اینکه «مفهوم وجود بدیهی است» نیز بدیهی است. بنا به قول منطقیون که تعریف واقعی دو نوع است: «حد» و «رسم»؛ مفهوم وجود نه قابل تعریف «حدّی» است و نه قابل تعریف از نوع «رسم». امّا واقعیت وجود در نهایت خفا و پنهانی است؛ یعنی حقیقت وجود نه تنها بدیهی نیست، نظری نیز نیست، حقیقت وجود اساسا به ذهن منتقل نمیشود تا گفته شود که بدیهی است یا نظری.
در هستیشناسی اسلامی، هستی دارای هدف، مبدأ، معاد، نظام اکمل و جلوه تام ظهور حق تعالی است. و مراد از هستیشناسی ظهور آن است که امام عصر(عج) جامع جمیع صفات و اسماء الهی و جلوه تام و تمام ظهور حق تعالی در کائنات است و ظهور خلیفه الله فی الارض در آخرالزمان شرک و نفاق، ظهور توحید خالص، اسلام ناب محمدی و ولایت حقه الهیه علویه در جوامع بشری است که قسط و عدالت، اخلاق و معنویت، آزادی و آزادگی، صلح و سلم، رفاه و پیشرفت را به ارمغان میآورد.
دکتر مهدی تلوری، ، متولد 1342 ، دارای دکترای مبانی نظری اسلام و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است.