کتاب نامه های ژنو

«نامه‌های ژنو» شامل 355 نامه است که بین سال‌های ۱۳۲۹ تا ۱۳۷۳ سید محمد علی جمالزاده به ایرج افشار نوشته است.
نامه‌نگاری بین این دو در آغاز چندان زیاد نیست اما رفته‌رفته حجم آن‌ها زیاد و دامنه موضوعات نیز متنوع‌تر می‌شود. بخش زیادی از نامه‌ها درباره رد و بدل کردن کتاب و مجله بین آن دو است. جمالزاده گاهی مقاله‌ای می‌نویسد و برای مجلات «راهنمای کتاب»، «سخن» و یا «یغما» می‌فرستد و در نامه‌های بعد پیگیری می‌کند و سراغ‌شان را می‌گیرد. جمالزاده تا پایان عمر با ممارست عجیبی مطالعات ایران‌شناسی را دنبال می‌کند و به نوعی حلقه‌ی رابط بسیاری از ایران‌شناسان اروپا و آمریکا با ایران و مجلات تحقیقی آن دوره است.
محمدعلی جمالزاده با انتشار مجموعه داستان «یکی بود یکی نبود» در سال 1300 اولین نویسنده‌ای است که داستان کوتاه به شیوه‌ی غربی را به مخاطبان ادبیات فارسی معرفی می‌کند و به عنوان پدر داستان‌نویسی نوین ایران شناخته می‌شود. این چهره‌ی برجسته در یک سوی این نامه‌نگاری‌هاست و در سوی دیگر ایرج افشار. افشار از ژاپن تا آمریکا در مقام یک ایران‌شناس و متخصص نسخ خطی فارسی شناخته می‌شد. با این حال در این کتاب تعداد اندکی از نامه‌های افشار آمده است. از لابلای این 355 نامه مخاطب آگاهی‌ها و اطلاعات زیادی درباره‌ی فرهنگ‌دوستی و جریان‌های فرهنگی سال ۱۳۳۰ به بعد پیدا می‌کند که حالات و گرفتاری‌های شخصی و افکار و عقاید فرهنگی و ملی جمالزاده را نیز دربرمی‌گیرد.
کتاب علاوه بر نامه‌های جمالزاده 5 پیوست نیز دارد. پیوست اول شامل نامه‌های ایرج افشار به جمالزاده است که 14 نامه را دربرمی‌گیرد. پیوست دوم نیز 9 نامه است که جمالزاده به دیگران نوشته است از جمله نامه‌ای به حبیب یغمایی. نوشته‌هایی چاپ نشده از جمالزاده در پیوست سوم آمده است که شامل دو مطلب است با این عناوین: «جمالزاده و جایزه‌ی ادبی نوبل» و «دیباچه‌ی مختصری برای چاپ دوم فرهنگ لغات عامیانه». شش نامه از دیگران عنوان پیوست چهارم است. در این پیوست نامه‌ای از شیخ احمد روحی به مادرش، نامه‌ای از مجتبی مینوی به جمالزاده، نامه‌ای از هوشنگ نهاوندی به جمالزاده، نامه‌ای از باستانی پاریزی به هوشنگ شریفی و چند نامه‌ی دیگر آمده است. پیوست پنجم نیز شامل نمایه و تصاویر است.
«نامه‌های ژنو» کتابی خواندنی و سندی فرهنگی از دوره‌ای از تاریخ فرهنگ و ادبیات ایران است که برای علاقمندان به ادبیات و جریان‌های ادبی جذاب و خواندنی است.