کتاب تشیع در ایران

در فاصله زمانی سال ۱۳۲ تا ۲۲۷ هجری قمری تشیع در ایران تحت تآثیر جریان های شیعی زیدی و امامی رشد پیدا کرد. ماجرای یحیی بن زید و ورود امام رضا(ع) به خراسان، مهاجرت طیف وسیعی از سادات را به ایران در پی داشت. در بسیاری از شهرهای ایران در این دوره شاهد حضور شیعیان هستیم و در این مقطع می توانیم از قم، کاشان، آوه، طبرستان و شهرهای مختلف خراسان به عنوان کانون اصلی شیعه نام ببریم.

تا پایان قرن نخست هجری، شیعیان به ندرت از مرزهای عراق خارج شدند و تعداد کمی از آنها در ایران حضور داشتند؛ اما با شروع سده دوم به ویژه در سال های ۱۳۲ تا ۲۲۷ بافت جمعیتی شیعه در منطقه تغییر کرد و مهاجرت های زیادی از عراق به سایر کشورها، از جمله ایران انجام گرفت. برای درک بهتر و بیشتر مسائل امروز شیعیان لازم است تا زمینه تاریخی، اجتماعی و فرهنگی آنان بررسی شود.