در طول تاریخ زندگی انسان، تمدنهایی به ظهور رسیدهاند که دورههای اقتصاد معیشتی و شکارگری و گردآوری خوراک و اهلی کردن جانوران و کشت گیاهان را از سرگذراندهاند و به دستاوردهایی نایل شدهاند که زمینههای پیشرفت را برای جامعههای دوران جدیدتر فراهم آوردهاند. یکی از این جلوههای نادر در ناحیهی خاور نزدیک، یعنی در حوزهی مربوط به بینالنهرین و ایران در هزارهی سوم پیش از میلاد به ظهور رسیده است که دستاوردهای تمدن و هنر آن در این کتاب بررسی شدهاند. مباحث مطرح شده در این کتاب عبارتاند از آبادانی شهرها در اوروک و ایران؛ معبدهای واقع در دشتها؛ اختراع خطنویسی؛ سومریها و معاصرانشان؛ دورهی قدیم سلسلههای پادشاهی؛ گودالهای مرگ؛ تپهحصار و سلسلههای جدید پادشاهی بابل؛ و ظهور امپراتوریهای تازه. خواننده، با آگاهی یافتن از مظاهر باشکوه تمدنهای کهن، با چشمانداز گستردهیتری در زمینهی تغییرات و تحولات اجتماعی آشنایی خواهد یافت.
سر مکس ادگار لوسین مالووان (۶ مه ۱۹۰۴ – ۱۹ اوت ۱۹۷۸) باستانشناس بریتانیایی و متخصص در حوزه خاور نزدیک باستان بود. او که در دانشگاه آکسفورد در رشته مطالعات کلاسیک تحصیل کرده بود، فنون باستانشناسی را زیر نظر لئونارد وولی در «اور» و رجینالد کمبل تامپسون در «نینوا» آموخت. وی سپس سرپرستی چندین هیئت باستانشناسی را که با حمایت موزه بریتانیا و مدرسه باستانشناسی بریتانیا در عراق فعالیت میکردند، بر عهده گرفت. مالووان همسر دوم آگاتا کریستی بود؛ آنها نخستین بار در جریان کاوشهای باستانشناسی در «اور» در سال ۱۹۳۰ با یکدیگر آشنا شده بودند. او در طول جنگ جهانی دوم در نیروی ذخیره داوطلب نیروی هوایی سلطنتی خدمت کرد و پس از آن به فعالیتهای دانشگاهی روی آورد. وی استاد باستانشناسی غرب آسیا در دانشگاه لندن (۱۹۴۷–۱۹۶۲) و عضو هیئت علمی کالج «آلسولز» در آکسفورد (۱۹۶۲–۱۹۷۱) بود.