کتاب مگر ایران خانم مادرت نبود؟

انارهای باغ سپیران را هیچ جا ندارد. اگر نگهبان باغ کسی را توی باغ و در حال چیدن انار ببیند، حسابش با کرام ‌الکاتبین است. کاوان آن ‌قدر انار دوست داشت که توی تاریکی شب هم می‌ دانست کدام ‌شان شیرین‌ تر و سرخ‌ تر است. بچه ‌تر که بود آب ‌انارهای ته کاسه را با انگشت می‌ کشید به سروصورتش و صدای سرخ‌ پوست‌ ها را درمی ‌آورد. حتما  حالا صورتش زیر آتش خمپاره غرق خون و لهیده شده و از ریش ‌های مشکی ‌اش، روی زمین، خون شره کرده است. شاید داشته به انارهای باغ سپیران فکر می‌ کرده یا به غزالی که بین فلسفه و ایمان سرگردان بوده است.