روشهای فعال تدریس بر این اصل استوارند که یادگیری فرآیندی پویا و تعاملی است. کودک در جریان یادگیری نباید تنها شنوندهای منفعل باشد، بلکه باید بتواند در ساخت معنا، کشف دانش و حل مسئله نقش داشته باشد. معلمان در این رویکرد نقش هدایتگر و تسهیلگر را بر عهده دارند و تلاش میکنند محیطی فراهم سازند که در آن کودکان با پرسشگری، تجربه و همکاری بتوانند تواناییهای خود را به کار گیرند. این تغییر نگرش نه تنها موجب درک عمیقتر مفاهیم درسی میشود بلکه به پرورش مهارتهای حیاتی همچون تفکر نقادانه، خلاقیت، مسئولیتپذیری و همکاری منجر میگردد.