روش شناسی کتاب بر ترکیب چهار منبع استوار است: یافته های پژوهشی معتبر، تجربه های اجرایی در کلاسهای پر تراکم و چند فرهنگی، بازخورد مستقیم معلمان و مشاوران، و تحلیل موارد واقعی از مدارس. در سراسر کتاب از زبان توصیفی و معیارمند استفاده شده تا قضاوتهای ارزشی جایگزین تحلیل نشود و هر راهکار به صورت گامهای کوتاه، شدنی و قابل سنجش ارائه گردد. همچنین در طراحی ابزارها، اصل کوتاهی و تکرارپذیری رعایت شده است تا اجرای آنها بار مضاعف بر دوش معلم نگذارد و در ریتم پر فشار مدرسه قابل استفاده باشد.
مخاطبان کتاب طیف گسترده ای از معلمان، معاونان، مدیران، مشاوران و دانشجویان رشته های علوم تربیتی و روان شناسی تربیتی هستند. در عین حال، خانواده ها و فعالان سیاست گذاری آموزشی نیز می توانند از چارچوبهای ارائه شده برای همراستا کردن پیامها و اصلاح رویه ها بهره ببرند. انتظار می رود خواننده با پیش چشم داشتن بافت مدرسه خود، از فصل هفتم تا نهم به عنوان نقشه اجرایی بهره گیرد و در پایان هر ماه با سنجه های ساده، اثر راهکارها را بازبینی و در صورت نیاز بازتنظیم کند. کتاب بر این باور است که بهبود پایدار نه با یک اقدام بزرگ، بلکه با سلسله ای از اقدامهای خرد اما منظم به دست می آید.
مژگان صدرائی نویسنده ایرانی متولد 1358 میباشد.