مدیریت منابع انسانی در آموزش و پرورش از دیرباز مورد توجه پژوهشگران و سیاستگذاران بوده است. این حوزه به بررسی شیوههای جذب، نگهداشت، توانمندسازی و ارزیابی کارکنان آموزشی میپردازد و تلاش میکند با ایجاد بسترهای مناسب، حداکثر کارایی و اثربخشی را در سازمانهای آموزشی به وجود آورد. اهمیت این موضوع زمانی آشکارتر میشود که بدانیم کیفیت آموزش تا حد زیادی به عملکرد معلمان وابسته است و عملکرد معلمان نیز در گرو سیاستها و راهبردهای منابع انسانی است. بنابراین، پرداختن به مدیریت منابع انسانی در آموزش و پرورش نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر است.
تحولات گسترده در عرصههای اجتماعی و فناوری طی دو دهه اخیر نیز بر اهمیت این موضوع افزوده است. جهانیشدن، ظهور فناوریهای نوین ارتباطی، تغییر نیازهای بازار کار و گسترش انتظارات جامعه از مدارس، همگی نظامهای آموزشی را با چالشهای تازهای مواجه کردهاند. امروز دیگر مدرسه تنها مکانی برای انتقال دانش نیست، بلکه نهادی برای پرورش تفکر انتقادی، خلاقیت، مهارتهای زندگی و ارزشهای اخلاقی محسوب میشود. تحقق چنین اهدافی نیازمند منابع انسانیای است که علاوه بر دانش تخصصی، از مهارتهای ارتباطی، توانایی رهبری و قابلیتهای فناورانه نیز برخوردار باشند
زهرا جاویدنژاد نویسنده ایرانی متولد سال 1366 میباشد