«راهاندازی، توسعه و ترویج کرسیهای نظریهپردازی در سطح مراکز آموزش عالی از جمله راهکارهایی است که با خود، یک جریان اجتماعی فراهم میسازد که در آن بستر علمی میتوان به تدریج به رفع بحرانهای علمی و مدیریّتی نظام آموزش عالی، به نیکی و درستی اندیشید. کرسیهای نظریهپردازی به صورت توأمان، از سویی سبب ایجاد حلقههای پژوهشی تولید علم میشود و از جانب دیگر اتاقهای فکری برای مدیریّت سازمان آموزش عالی خواهد بود. بنابراین "علمپژوهی" در کنار " سیاست پژوهی" یکی از چند فائده و محصول چنین جریانی است. آنچه از آسیبهای علمی به دست آمد، نیاز ضروری و فوری امروز جامعۀ علمی به تولید دانش نو و متناسب با مناسبات امروز جامعة اسلامی است و این به معنای تشکیل حلقۀ علم پژوهی خواهد بود؛ و البتّه این ضرورت حیاتی، یکی از مهمّترین فلسفههای تشکیل و توسعۀ کرسیهای نظریهپردازی نیز به حساب میآید و با ترویج فرهنگ پژوهش کارآمد، و نقد و نظریهپردازی در قالب کرسیهای فوق میتوان به تحقّق آن امیدوار بود».