کتاب کودکانه‌های شگفت‌انگیز :خاطرات مامان گلی 1

من هر روز صبح زود بیدار می‌شدم. حیاط را جارو می‌زدم و صبحانه خورده و به درب خانه دوستم پروین می‌رفتم که خانه‌شان روبروی خانه‌مان بود، تا با هم به مدرسه برویم. زنگ مدرسه ساعت ۸.۵ می‌خورد و من ساعت ۸ از خانه بیرون می‌رفتم. تا مدرسه ۱۰ دقیقه راه بیشتر نبود؛ اگر ارام می‌رفتیم. ولی همیشه دیر به مدرسه می‌رسیدیم چون درب خانه پروین را که می‌زدم، پروین تازه از خواب بیدار می‌شد. در را باز می‌کرد و می‌گفت: بیا تو تا من حاضر شم. مادر پروین تعارف می‌کرد و می‌گفت: سادات جان بیا تو اتاق، راهرو سرده. طول می‌کشه تا پروین حاضر بشه. من بیشتر تو راهرو منتظر می‌ماندم و هر چند دقیقه می‌گفتم: پروین کجایی؟ دیر شد و پروین جواب می‌داد: اومدم، الان میام، صبر کن. خلاصه از این جواب‌ها.»