کتاب روایت های جدید در سینمای معاصر، با مرور کوتاهی بر تاریخ سینما، از تعصب گریفیث و همشهریکین تا پالپ فیکشن، مظنونین همیشگی، و ۲۱ گرم میکوشد نشان دهد که چگونه سینما از روایتهای سادهی کلاسیک به ساختارهای زمانی نو و پایانهای غافلگیرکننده رسیده است. وحید رجبی بر نقش فیلمسازانی چون دیوید لینچ، وانگ کاروای، جیم جارموش و پارک چانووک در گسترش فرمهای پیچیدهی روایت تأکید کرده و میگوید در این کتاب تلاش کرده به پاسخ پرسشهایی مانند روایتهای جدید چگونه قابل فهماند و تماشاگر معاصر چگونه با این فیلمها ارتباط برقرار میکند، دست یابد. در همین راستا، او مفاهیم پایهای روایت، روایتشناسی و روایت سینمایی را با رجوع به نظریهپردازانی مانند رولان بارت، تزوتان تودوروف، ژرار ژنت، سیمور چتمن، دیوید بوردول، نوئل کارول و دیگران توضیح میدهد و سپس این مباحث نظری را بهطور مستقیم بر نمونههای سینمایی تطبیق میدهد. نویسنده از خلال فصلهایی دربارهی کلیات روایت، روایت سینمایی، زمان در سینما، فلاشبک و فلاشفوروارد، ساختارهای مختلف پیرنگ (شاهپیرنگ، خردهپیرنگ، ضدساختار) و الگوهای روایی مانند داستان دایرهوار، فیلم در فیلم، روایت کانونی و روایت کولاژی، تصویری نسبتا جامع از تنوع روایت در سینمای معاصر ترسیم کرده است.
وحید رجبی نویسنده متولد سال 1365 میباشد.