راوی، مأمور امنیتی سپاه خوزستان، سالها پس از پایان جنگ مسئول پروندهای محرمانه میشود؛ پروندهی فرماندهای که پس از آخرین عملیاتش در سال ۱۳۶۷ ناپدید شده و شایعاتی از خیانت و جاسوسیاش برای ایران و عراق دهان به دهان میچرخد. راوی که خود سالها در قرارگاه سرّی نصرت از نیروهای این فرمانده بوده، در اتهام تردید دارد. او با بازگشت به هور، میان نیزارها و خاطرهها، زندگی فرماندهاش را مرور میکند تا به حقیقت برسد.
داستان از سال ۵۷ آغاز میشود؛ جایی که نوجوانی در محلهی حصیرآباد اهواز، با پخش اعلامیههای انقلابی و مقابلهی هوشمندانه با نیروهای شاهنشاهی، نخستین نشانههای جسارت را بروز میدهد. پس از پیروزی انقلاب، با شکلگیری توطئههای داخلی و نفوذ عناصر وابسته به سازمان مجاهدین خلق و استخبارات عراق، شخصیت اصلی رمان در قامت نیرویی بومی و مردمی، مسئولیت تأمین امنیت شهر و مقابله با آشوب را بر عهده میگیرد. دشمنان نفوذی با انفجار، ترور و تفرقهافکنی میکوشند شهر را به آشوب بکشند، اما او با تکیه بر نیروهای محلی، اعتماد مردم و شناخت جغرافیای انسانی منطقه، به جنگ با آنها میرود.
با آغاز جنگ تحمیلی، روایت وارد مرحلهای تازه میشود. کمبود امکانات، خیانتهای پنهان، نفوذ جاسوسان و بازیهای پیچیدهی اطلاعاتی، فرمانده را به این نتیجه میرساند که نبرد اصلی نه فقط در خط مقدم، بلکه در دل هور و در خاک دشمن جریان دارد. تشکیل قرارگاه سرّی و اعزام نیروهای بومی و مهاجر به مأموریتهای شناسایی، قلب تپندهی رمان را شکل میدهد. در این مسیر، شخصیتهایی خاکستری و چندوجهی وارد داستان میشوند: جاسوسانی که عاشق میشوند، زنانی که قربانی رقابت و حسادت میشوند، و رزمندگانی که میان اتهام و حقیقت گرفتارند.
رمان با اوجگیری عملیاتها، خیانتها و سوءظنها، به غیبت طولانی فرمانده و شهادت مظلومانهاش در هور میرسد؛ شهادتی که سالها پنهان میماند و حتی پس از آن، پروندهی او همچنان پشت تردیدها باز میماند.