کتاب حکیم راوی در غبار تاریخ

آنچه در پی می‌آید، حاصل جست‌وجویی است در اعماق ذهن و روان یک نابغه‌ی نامور ایرانی: استاد علی مدرسی از مردم روستای اسفه . این کتاب، یک زندگینامه نیست. یک نقد ادبی هم نیست. این کتاب، تلاشی است برای مدل‌سازی روان‌شناختی و شناختی یک انسان فرهیخته؛ انسانی که فیزیک و ادبیات، عرفان، هنر و اخلاق را در هم تنید و با سلاح قلم، به جنگ جهل و کوته اندیشی رفت.

نگارنده این سطور نزدیک به چهار دهه افتخار شاگردی استاد دکتر علی مدرسی را داشته است. بخش مهمی از روایت‌ها، تمثیل‌ها، اصول تربیتی، تحلیل‌های روان‌شناسی و جزییات جهان‌بینی ایشان که در این کتاب آمده است، حاصل گفتگوهای مستقیم، شرکت در حلقه‌های درسی در منزل ایشان و مشاهدات طولانی‌مدت سلوک عملی استاد است. بسیاری از مطالبی که در این کتاب آمده، پیش‌تر به‌صورت شفاهی از زبان استاد شنیده‌شده و سپس با آثار مکتوب ایشان

به‌ویژه «راهنمای نویسندگی» (۱۳۳۹) و «فروغ اندیشه» (۱۳۴۰) و همچنین کتاب‌های عرفانی نوشته‌شده توسط ایشان بانام‌های «جمیل» (۱۴۰۳) و «لیزا» (۱۴۰۴) و نیز کتاب‌های تاریخی «مرد روزگاران» و نوشته‌های شخصی ایشان تطبیق و تکمیل گردیده است.