وقتی دو نفر وارد رابطه میشوند، تنها دو, زندگی با یکدیگر پیوند نمیخورند؛ دو جهان روانی نیز وارد رابطه میشوند.
کتاب حاضر از همین نقطه آغاز میکند:
از این پرسش که وقتی روانکاوی، به جای یک فرد، با یک زوج یا یک خانواده مواجه میشود، چه چیزی در موضوع مشاهده و در شیوه فهم و درمان تغییر میکند؟
آیا میتوان مفاهیمی چون فانتزی ناهشیار، روابط ابژه، همانندسازی فرافکنانه، انتقال و انتقال متقابل را بدون تغییر از روانکاوی فردی به رابطه منتقل کرد؟ یا خود رابطه واجد واقعیتی روانی است که باید بهطور مستقل مورد مطالعه قرار گیرد؟
این کتاب پاسخی چندصدایی و در عین حال منسجم به این پرسشها ارائه میکند.
اهمیت کتاب در همین جابهجایی کانون توجه است: از «چه کسی مشکل دارد؟» به «در این رابطه چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟».
از این منظر، سکوت، خشم، فاصله، وابستگی، خیانت، کشمکش و حتی احساساتی که در ذهن درمانگر شکل میگیرند، میتوانند بخشی از زبان ناهشیار رابطه باشند.
مدل تاویستاک با تکیه بر بیش از چند دهه پژوهش، آموزش و تجربه بالینی، کوشیده است این زبان را قابل مشاهده، قابل فکر کردن و قابل تفسیر کند. متن اصلی نیز بر همین ویژگی تأکید میکند و مدل تاویستاک را رویکردی عمیق و چندلایه برای فهم پویایی زوج و کار درمانی با آنها معرفی میکند
دیوید ای. شارف یک روانپزشک، روانکاو و استاد دانشگاه آمریکایی است که در زمینه نظریه روابط ابژه و درمان روانکاوانه زوج و خانواده تخصص دارد . او مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ییل و دکترای پزشکی را از دانشکده پزشکی هاروارد دریافت کرد و بعداً در مرکز تاویستوک لندن آموزش دید . شارف استاد بالینی روانپزشکی در دانشگاه جورج تاون و دانشگاه علوم بهداشت خدمات یکپارچه است و همچنین بنیانگذار و مدیر سابق مؤسسه بینالمللی رواندرمانی (IPI) میباشد . او در سال 2021 به دلیل مشارکتهای برجسته در روانکاوی بینالمللی و توسعه تحلیل از راه دور، جایزه سیگورنی را دریافت کرد . شارف بیش از 30 کتاب تألیف یا ویرایش کرده است و ریاست کمیته روانکاوی زوج و خانواده انجمن بینالمللی روانکاوی (IPA) را بر عهده داشته است .